Ben bugün yine sana yazıyorum...
Bazen kendi dünyama dair herşeyi kucaklayasım geliyor koca bir sevgi seli akıyor içimde herşeye herkese canlı cansız bütün evrendeki her bir nesneye...hissettigim bütün hayatlara..hissedemediklerime...gidemediğim şehirlere gidemediğim bütün ülkelere..yarasını sarip saramadiklarima..taşlı diye yürümediğim yollara yağmurlu diye şemsiye tuttuğum gökyüzüne. En cok ta sana...belki de bunlardir beni sana bağlayan..
Sonra vazgeçiyorum ucsuz bucaksız hayallerimden.sıyrılıp gitmek istiyorumbu dunyadan. Hükmüm geçmez bazen bağrıma gelen bu çığlığın gelişine ...tam bu vakit canım yanar..içim soğur ...ama sen yine yeniden bikmadan usanmadan sicacik kaplarsin tüm benliğimi..
Sahi saydin mi? kacinci veda bileti kesişim kendime..giderken ufak adimlar atıp..koşarak sana döndüğüm kaçıncı veda..
Sonra icime ve hatta dışıma kapandim...bir çeşit olmayan hayat..kolay anlatilir belki kolay da yazılır..oysa kolay yaşanmıyor..
Susarak bomboş bakarak geçiyor bu hayatın yalanlarina...
Feray Zarifoğlu.