Feray Zarifoğlu
@FerayZarifoglu
...Oturdu yine çocukluğunun kıyısına usulca içinden bi ah çekti keske dedi...
Şu anda okuduğu kitaplar
Hergun koşar adımlarla gittiği yolda durdu bi anda iki adım geriye attı...soluna doğru hafiften suzuldu gözyaşı bi anda..ona teskinlik veren bi el gibiydi...neden sırtını çevirmemek için direniyordu...bakmaya değer gormuyormuydu...bi anda çok yorulmuştu...oylece kalmıştı aklıyla kalbi arasında... bu sefer değildi kalbine yenik düşmeyecekti...kalbini bırakıp...aklını alıp usul usul kaybolmuştu gözden...
Reklam
Doğrularımız değişti. Kim haklı, kim haksız eskiden apaçık belliydi. Şimdi artık belirsiz oldu. Herkes haklı. Asıl tehlike de bu ya...
"Küçükken çekilen acıların ateşi kolay sönmüyor, kolay unutulmuyor ve izlerini hayatımız boyunca üstümüzde taşıyoruz. "
"Uğrunda bu kadar gözyaşı döktüğünüz kişi, bunu hak ediyor mu bari? "
