Feriha Burçak Özer
@FerihaBurcak
Öğretmen
Lisans
Adana
38 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Bazı kitaplar bittiğinde kapağını kapatıp rafa kaldırırsınız, bazıları ise zihninizde yaşamaya devam eder. Ayfer Tunç’un 'Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi' benim için tam olarak ikincisi oldu.
Yüzlerce karakter, binlerce hikâye ve hepsini birbirine bağlayan o görünmez, incecik sırlar... Okurken adeta bir devasa bir yapbozun parçalarını birleştiriyor gibi hissettim. Kimin kiminle nerede kesişeceğini beklemek, o 'yalan yanlış' anlatılan hayatların içindeki saf gerçeği bulmak müthiş bir serüvendi.
Hayatın ne kadar tesadüfi ama bir o kadar da birbirine muhtaç olduğunu hatırlatan, kalbi olan bir roman bu. Eğer ruhunuzun derinliklerine dokunacak, sizi hem gülümsetip hem de hüzünlendirecek bir yolculuğa çıkmak isterseniz; bu 'deliler evi'nin kapısından mutlaka girin derim
Reklam
Beyaz Geceler önce öyle sessiz sakin başladı ki ama sonra insanın içine öküz gibi oturur gibi oldu.Elimde kitapla kala kaldım.
Anlatıcı hayalperest ama yalnız.Sanki hayalleri ile arkadaş gibi.Bir gece tanıştığı birinden yakınlık görünce aşık olması çok normal.Karşılık bulamasa da seviyor.Sonrasında üzülüyor ,sevip de üzülmemek mümkün değil. Ama onunla yaşadığı o kısacık mutlu zamanın ona bir ömür yeteceğini söylüyor kitap sonunda…
Ve biz okuyucu olarak şunu fark ediyoruz:
Bazen birini seviyorsun diye onunda seni sevmesi zorunlu değil . Hayat da zaten burada acımasızlaşıyor.
Öncelikle ne tür olduğunu anlayamadığım bir kitap oldu benim için
• Polisiye ile başlıyor,
• Distopya / bilim kurguya giriyor,
• Fantastik tatlar bırakıyor,
• Bir yandan da gerçek dünyayla şaşırtıcı paralellikler kuruyor.
Hikayenin gidişatı pek tahmin edilemiyor.Sonunda da şaşırtıcı bir hal alıyor.Dengeler değişiyor. Net bir şekilde bitmiyor kitap sanki devamı var gibi ama varsa da ben okur muyum bilemiyorum. O kadar merak uyandıran bir yerde de bitmedi aslında…
Buğra Gülsoy’u sadece oyunculuğu ile tanıyordum , farklı bir yerden tanımakta eğlenceli bir deneyim oldu.Aman aman oku muhteşem diyeceğim bir kitap değil.
Nar Ağacı
Tarihi fantastik bir seyahatname.Köklerini araştıran bir yazar.1. Dünya savaşı sıralarında Trabzon Tebriz arasında yaşanan iki hayat.Savaşın acı yüzü.
Okurken sık sık durup düşündüren, bazen sayfalar arasında dolaşırken kendi iç sesini dinleten bir roman.
Romanın ruhuna bu isim de çok yakışmış. Nar, sadece bir meyve değil.
Kökleri sağlam ,dışı sert, içi kırılgan ama besleyici…
Sarsmadı ama iz bıraktı. Nar Ağacı tam olarak bu.
Acımak, katı kurallarla yetişmiş, duygularını neredeyse sıfıra indirmiş bir kadın olan Zehra üzerinden vicdan, empati ve insanı insan yapan şeyler üzerine sert ama çok yerinde laflar eder. Zehra idealist, disiplinli, adaletli… ama bir o kadar da soğuk. Öğrencilerine karşı merhametsiz denecek kadar mesafelidir. Çünkü onun dünyasında “acımak” zayıflıktır.
Ta ki babasının ölümüyle birlikte eline geçen günlük her şeyi yerle bir edene kadar.
Asıl tokat burada gelir. Zehra’nın yıllarca nankör, başarısız, silik sandığı babasının hayatı, yaşadıkları, yalnızlığı ve çaresizliği okurun da Zehra’yla birlikte yüzünü kızartır. Reşat Nuri şunu net söylüyor:
İnsanları yargılamak kolay, anlamak ise zahmetlidir.
Reklam