Feride Yeşil
@Feriidee
Zırhı paslanmış bir kahraman gibiyim.
Şu anda okuduğu kitap
"Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku... Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İncelemeden çok Başak'a övgü
Kitabın yazarı, YouTube çöplüğünde rastlayabileceğiniz kaliteli içerik üreten nadir kişilerden birisi.
Başak; çok izleyen,okuyan, yazan ve bunları bize anlatan bir kadın. Neredeyse 2 yıldır izliyorum Başak' ı ve sanırım ölmeden önce ona bir kez teşekkür etmem gerek.
Bir çok konuda bakış açımın değişmesini, bakış açımın oluşmasını sağladı. Onun sayesinde bir sürü dizi, film, belgesel izledim, bir sürü kitap okudum. Bazen sistemle yüzleştim, bazen dünyayla, bazen tanrıyla, bazen kendimle. Kafam karışık olduğunda açıp videolarını izledim. Evi süpürürken kulaklığı takıp dinledim. Bulaşıkları dizerken dinledim. Markete giderken dinledim. Anlayacağın Başak bana ve beynime çok iyi geldin.
Kitaba gelirsek;
Başak kendisini anlatmış kitapta: Çocukluğunu, ilk aşkını, annesini, okulunu hatta televizyonu, Steve Jobs'u, Sabahattin Ali'yi, babasının ölümünü, Sivas'ı...
Kitabın dili oldukça yalın. Okuyucuyu yormuyor.
Bazı cümleler var ki altını defalarca çizmek istiyorsunuz. Bazı bölümleri var ki defalarca okumak istiyorsunuz. Benim de defalarca okuduğum bir bölüm var.
O defalarca okuduğum bölümü bir kez daha okuyup buraya yazmak istiyorum:
"On bir yaşındaydım ve çok hayal kuruyordum. Lise hayatımı, üniversite hayatımı, düğünümü, işimi, ilk aşkımı her şeyi hayal ediyordum ama hayallerimde bir gariplik vardı. Hayallerimde babam yoktu. Babam yaşıyordu, iyiydi, sağlıklıydı muhtemelen içeride televizyon izliyordu ama geleceğe dair hayallerimin hiçbirinin içinde yoktu. Tanımadığım insanlar bile vardı ama babam yoktu.
Bunu fark ettiğimde çok üzüldüm. Oyun oynarken dışlanmış çocuk gibi, bir kenara atılmıştı babam. Beni ve hayallerini seyrediyordu sanki. Çok üzüldüm ve hemen özür diledim hayalimdeki babamdan,onu da zor bela dahil ettim hayallerime."
Bir gün bu yazımı okuman dileğiyle
Son
"Neymiş, üç yaşında intihar ediyorsan ağlamaman gerekiyormuş. Ama bilmiyorlar ki; insan en çok kendi ölümüne ağlar."
Ben, Kirke Helios' un kızı, Aiaie' nin cadısı
Doğduğundan beri dışlanmış Kirke. O hep hafife alınan tanrıça olmuş hatta o cüretkâr ve hadsizmiş. Bu yüzden bir adaya mahkûm edilmiş.
Kirke, bu adada kendi dünyasını kurmuş. Kitapta da bu adadaki hayatı anlatılıyor. Okuduğum ilk mitolojik kitaptı ve mitoloji hakkında bayağı merak uyandırdı diyebilirim. Kitap akıcıydı. Fantastik roman ve mitoloji severler kesinlikle okumalı.