Martin İden romanı özündə həyatla bağlı çox şeyləri ehtiva edən bir əsərdir. Cek London bu əsərdə insanın yüksəlişini, arzuların arxasınca gedərək özünü aşma gücünü və nəhayət, bütün bunların puçluğunu göstərir. Martinin faciəsindən sonra belə nəticəyə gələ bilərik ki, o, əvvəlki proletar həyatına davam etsəydi, daha xoşbəxt yaşaya bilərdi. Deməli, uğur, şöhrət və pul hər adamı xoşbəxt edə bilməz, bəzən xoşbəxtlik miskin hesab etdiyimiz tərəfimizdədir, sadəcə biz onu görmürük. Martin İden – yoxsul, amma istedadlı bir gəncdir. Onun həyatının dönüş nöqtəsi Ruth ilə qarşılaşmasıdır. Martin Ruth-u ilahi bir varlıq, əlçatmaz bir möcüzə kimi görür. Bu görüş Martin üçün yalnız bir sevgi hekayəsi deyil, bütün həyatının yeni məcraya yönəlməsi deməkdir. Ruth onun üçün həm ilham, həm də məqsədə çevrilir. Onun dünyasına daxil olmaq, sevgisinə layiq olmaq üçün Martin bütün varlığını fəda edir. Əslində, Martin İdenin ən böyük gücü də buradadır: o özünə məqsəd qoyur və o məqsəd uğrunda bütün varlığını sərf edir. Oxuyur, öyrənir, yazır, çətinliklərə tab gətirir. O, artıq sadəcə bir insan deyil – öz ideallarının əsgəridir. Burada yazar göstərir ki, insanın iradəsi və özünü inkişaf arzusu onu inanılmaz zirvələrə apara bilər. Amma paradoks ondadır ki, bu zirvələr Martinin ruhunu xilas etmir. O yazıçı olur, şöhrət qazanır, əsərləri çap olunur. Amma bir gün anlayır ki, bütün bu uğurlar onun içindəki boşluğu doldura bilmir. Onun yüksəlişinin qaynağı olan sevgi artıq mövcud deyil. Əvvəllər ona ilham verən qadın indi onun ruhunda yalnız xəyal qırıqlığı yaradır. Martin Ruth üçün bütün varlığını xərclədi. Həyatının mərkəzinə özünü yox onu qoydu, onun üçün yaşadı və mübarizə apardı. Burada Cek London böyük bir həqiqəti göstərir: insanın motivasiyası xaricdən gəldikdə – sevgidən, özünü başqasına