Eda
@FerminaDaza
328 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·432 syf.··
Beğendi
·2026 14. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 24 Mayıs 2026 14:19
Reşat Nuri 'nin edebi dilini adeta bir sanat eseri minvalinde konuşturduğu 
Akşam Güneşi bu kitabı okurken her sayfada hatta bazen her satırda bir duygudan başka bir duyguya geçiş yapmanız mümkün. Zaman zaman karakterlere kızarken kendinizi empati yapar hale gelmiş bile bulabiliyorsunuz. Her karakter adeta ustalıkla işlenmiş bu sebeple sanki elinizi uzatsanız dokunacaksınız gibi bile hissedebilirsiniz.
Kitabın konusuna gelecek olursak, uçarı ve keyfine düşkün, yakışıklı ve biraz da çapkın sayılabilecek bir ordu zabiti, girdiği bir çatışmada aldığı bir yara sebebiyle eski yaşantısına veda etmek ve daha sakin, mazbut bir çiftlik hayatına geçiş yapmak durumunda kalıyor. Babasından kalan bu çiftlikte iyi yürekli eşiyle sıradan günlerin akışında, durgun bir yaşam sürerken bir gün aldıkları bir mektupla ailelerine yeni bir üyenin dahil olmasına mecbur kalıyorlar. Bu yeni üye ve ordu zabiti arasında geçen anlar ve zamanlar kitabımızın asıl konusunu oluşturuyor. Zavallı adam eski neşeli ve heyecanlı yaşamına duyduğu arzuyu hatırlıyor ve gençlik günlerinin devamı niteliğinde olan bu günleri kızı yerine koyduğu ailenin yeni üyesiyle doyasıya yaşıyor. Peki ya sonra? Sonrası okuyunca elbette ben spoiler vermeyeyim
Akşam Güneşi bu kitabı okurken her sayfada hatta bazen her satırda bir duygudan başka bir duyguya geçiş yapmanız mümkün. Zaman zaman karakterlere kızarken kendinizi empati yapar hale gelmiş bile bulabiliyorsunuz. Her karakter adeta ustalıkla işlenmiş bu sebeple sanki elinizi uzatsanız dokunacaksınız gibi bile hissedebilirsiniz.
Kitabın konusuna gelecek olursak, uçarı ve keyfine düşkün, yakışıklı ve biraz da çapkın sayılabilecek bir ordu zabiti, girdiği bir çatışmada aldığı bir yara sebebiyle eski yaşantısına veda etmek ve daha sakin, mazbut bir çiftlik hayatına geçiş yapmak durumunda kalıyor. Babasından kalan bu çiftlikte iyi yürekli eşiyle sıradan günlerin akışında, durgun bir yaşam sürerken bir gün aldıkları bir mektupla ailelerine yeni bir üyenin dahil olmasına mecbur kalıyorlar. Bu yeni üye ve ordu zabiti arasında geçen anlar ve zamanlar kitabımızın asıl konusunu oluşturuyor. Zavallı adam eski neşeli ve heyecanlı yaşamına duyduğu arzuyu hatırlıyor ve gençlik günlerinin devamı niteliğinde olan bu günleri kızı yerine koyduğu ailenin yeni üyesiyle doyasıya yaşıyor. Peki ya sonra? Sonrası okuyunca elbette ben spoiler vermeyeyim
Reklam
Puan vermedi·276 syf.··
Beğendi
·2025 10. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 21 Nisan 2025 00:02
İçinden geçenlerle dışarıya dökülenler arasında zıtlıklar olan, sevdiği kadının peşinde dolanmak ve biraz da annesinin ölümünden sonra karmaşık duygularla dolan hayatına anlam verebilmek için içine doğduğu ve inandığı hayattan hızla uzaklaşan bir genç adam.
İnandığı hayat hakikat miydi bundan şüphe etmek, bu şüphenin doğurduğu vicdan azabıyla debelenmek ve hiç kapanmayan tövbe kapısının önüne gelmeye utanmak arasında gidip gelen karakterimiz kitap boyunca içsel çatışmalarla kıvranıp duruyor.
Son zamanlarda 'manifestlemek, ağzımızdan çıkan her şeye dikkat etmek, almak kabul etmek' gibi yoğun duyduğumuz bir isteme kültürü oluştu, iste bu kültür bu kitapta vücut buluyor. Aşık olduğu kadınla yan yana geldiği her an karakterimizin aklından hep aynı şey geçiyor, gözünün önüne hep aynı sahne geliyor. Gelin görün ki kitabın son sayfasında bu kehanet ufak bir eksikle de olsa gerçekleşiyor. Dua kapısı, eksik dua, ağzımızdan çıkan sözler, misal aleminde uyuyan ihtimaller...
Kitapta beni en çok etkileyen kısım karakterin annesinin ölümü üzerine yazdığı yazı oldu. Hem yalın ve kuru hem de yoğun ve derin bir anlatım. Müthişti gerçekten.
Bol bol içsel konuşmaların, ruhsal çatışmaların yer aldığı bu kitabı eminim sizler de seveceksiniz ve satırlar arasında kendi hayatınıza çarpan cümlelerle karşılaşacaksınız.
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2025 42. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 10 Aralık 2025 22:54
İki farklı dönem iki ayrı hikaye, peki onları ortak noktada buluşturan şey ne?
Halide'nin hikayesini okurken insan biraz da kendisini sorguluyor, kitaptaki her karakterin haklı ve haksız olduğu noktalara bakarken yazarın nasıl bu kadar gerçek insanlar yazdığını sormadan edemedim.
Tarık Tufan'ın kalemi muhteşem, duyguyu yansıtma biçimi, teşbih sanatını ustalıkla kullanması, eserini altı çizilesi onlarca hayat ifadesiyle donatması okuma zevkini bambaşka bir seviyeye taşıyor. Hikaye sizi içine çekerken iki satırda bile merak duygusunu müthiş yükseltmeyi başarıyor.
Canfeda konağı, isminin hakkıyla yaşamış bir konak, o konağın sakinleri de bu ismin manasına sıkışıp kalmış sanki. Özellikle de Halide..
Aile bağları, geçmiş ve gelecek, fedakarlık, aşk, ölüm ve daha nice konunun iç içe geçtiği bu akıcı ve hüzünlü ama bir o kadar da hayatın içinden olan kitabı elinizden bırakmayacaksınız.
Hayat hepimize farklı pencereler ve manzaralar sunar, bazılarımız gökyüzüne, denize, yemyeşil bir ağaca bakarken her mevsim bazılarımız, karanlığa, boş bir duvara ya da çekip gidenlerin ardına bakarız. Hadi gelin siz de Halide'nin penceresi nelere şahit oluyor bir şans verin. Keyifli okumalar.
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2025 36. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 12 Kasım 2025 18:56
Yazarın bir çocuğun gözünden anlattığı bu masalsı hikayede ormanla çevrili bir dağın tepesinde yaşayan insanların hayatına konuk oluyoruz.
Dağlar, dereler ve göller, ağaçlar ve marallarla dolu bir hikaye bu. Minik kahramanımız tıpkı gerçek hayattaki bir çocuk gibi, masum ve hayal gücünün sınırları oldukça geniş. Öyle ki bir gün balık olup Isık Gölü'ne dalacak ve o Beyaz Gemi'ye kadar yüzecek, sonra da "Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim." diyecek.
Kitabı okurken bazı karakterlere üzülürken bazılarına bilenmeniz mümkün. Özellikle de 'Orozkul' karakterine. İsminin hakkını veriyor diye düşünürken merak ettim bu isim ne anlama geliyor. Rusun kulu demekmiş. Bunu öğrenince kitaptaki karakterleri ve yaşanan olayları yeniden gözden geçirdim. Evet bu bir çocuğun gözünden anlatılan küçük insanların sade yaşamı gibi görünebilir başlangıçta ama işin derinine indiğinizde asıl olayı göreceksiniz.
Siyasi baskının, özgürlüğün ve kültürün sembollerini yazar öyle güzel harmanlamış ki hayran kalmamak elde değil.
Kendimize dışarıdan bakmak mümkün mü? Moscarda bir gün aynada kendine bakarken karısı Dida ona burnunun sağa doğru çarpık olduğunu söylüyor ve Moscarda'nın kendine ve kendisi olmayan başkalarının gördüğü Moscarda'ya olan takıntısı başlıyor.
Hepimiz 'biri'yiz ayrıca 'binlercesi'yiz. Kendi bildiğimiz bizle başkalarının gördüğü biz aynı değil, bizi tanıyan herkesin gözünde biri'yiz ama hiçbirimiz birbirimizin aynısı değiliz.
Bir gün yaşadığım bir an içinde gülerken içimden ' şu an gerçekten mutlu olduğum için mi yoksa bu duruma olan alışkanlığımla mı gülüyorum?' diye sordum. Bundan bahsettiğim bir arkadaşım bu kitabı okumamı tavsiye etti ama bu 4 yıl kadar önceydi.
Okurken biraz çeviriden kaynaklı sıkıntı yaşayabilirsiniz ama yine de tavsiye ederim.
Reklam