Eda
@FerminaDaza
327 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
duvarı ve iletileri her anlamda güzel ve hoş olan 1000kitap kullanıcısı kim?
Yorumlara hesabını etiketler misiniz🙃🙌
(kadın/erkek fark etmez)
Martin Eden isimli okura yanıt verildi
Eda
Teşekkür ederim 🤓
Reklam
Puan vermedi·276 syf.··
Beğendi
·2025 10. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 21 Nisan 2025 00:02
İçinden geçenlerle dışarıya dökülenler arasında zıtlıklar olan, sevdiği kadının peşinde dolanmak ve biraz da annesinin ölümünden sonra karmaşık duygularla dolan hayatına anlam verebilmek için içine doğduğu ve inandığı hayattan hızla uzaklaşan bir genç adam.
İnandığı hayat hakikat miydi bundan şüphe etmek, bu şüphenin doğurduğu vicdan azabıyla debelenmek ve hiç kapanmayan tövbe kapısının önüne gelmeye utanmak arasında gidip gelen karakterimiz kitap boyunca içsel çatışmalarla kıvranıp duruyor.
Son zamanlarda 'manifestlemek, ağzımızdan çıkan her şeye dikkat etmek, almak kabul etmek' gibi yoğun duyduğumuz bir isteme kültürü oluştu, iste bu kültür bu kitapta vücut buluyor. Aşık olduğu kadınla yan yana geldiği her an karakterimizin aklından hep aynı şey geçiyor, gözünün önüne hep aynı sahne geliyor. Gelin görün ki kitabın son sayfasında bu kehanet ufak bir eksikle de olsa gerçekleşiyor. Dua kapısı, eksik dua, ağzımızdan çıkan sözler, misal aleminde uyuyan ihtimaller...
Kitapta beni en çok etkileyen kısım karakterin annesinin ölümü üzerine yazdığı yazı oldu. Hem yalın ve kuru hem de yoğun ve derin bir anlatım. Müthişti gerçekten.
Bol bol içsel konuşmaların, ruhsal çatışmaların yer aldığı bu kitabı eminim sizler de seveceksiniz ve satırlar arasında kendi hayatınıza çarpan cümlelerle karşılaşacaksınız.
Martin Eden isimli okura yanıt verildi
Eda
Yazarın diğer kitaplarına yer ac hemen 🫠
“Şaheser” mi yoksa “şişirme” bir kitap mı?
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Bitti...
İki saatte bitebilecek bir kitaptı ama günlerdir onunla yaşadığımı fark ettim.
Bitirdiğimde bir fikir sahibi olurum diyordum, şimdi bir yük kaldı sırtımda. Tamamlanırım dedikçe eksik kaldım. Bitiririm dedikçe yittim. Oysa daha başından belliydi sonunda ne olduğu, “Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında…” Ve şu gerçek tokat gibi çarptı suratıma: “Bazı hikâyeler doğumla değil ölümle başlar.”
Ne zaman ölür insan?
Bedenin toprak altına girmesi bir ölüm için yeterli midir?
“Babam bir bahçe.” Güçlü bir metafor değil mi? Belleğimiz de bir bahçe aslında. Unutmaya çalıştıkça filizlenen, kurutmaya çalıştıkça yeşeren. Sahi, unutabildik mi yitirdiklerimizi? Hele ki bu yitip giden bir “babaysa”. Hâsılı kelam, baba eşsiz bir gölgedir, der 
M. Kemal Sayar, hesap sorar 
Nermin Yıldırım, “Baba, beni neden sevmedin?” Ve hüzün doludur 
Şükrü Erbaş’ın tanımı, “Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.” Yitip gitmeden anlayamıyoruz kimi zaman sevdiklerimizin değerini, yitip gitseler bile sevdiklerimiz her zaman sevmiyor bizi. Zordu okumak, bir ölümü anlatıyor sanmıştım, ölümle ölünmediğini her sayfada anladım. “Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
“En azından guguk kuşunun ötüşünü duyacak mıyım?”
Öleceğinizi öğrenseniz, bu dünyaya dair neyi göremeyecek oluşunuz üzerdi en çok sizi? 
Dokunmadan kitabında okumuştum, “Ölecektim. Öyle yaşlanıp elden ayaktan kesilince değil üstelik, bugün yarın. Belki yeni bir mevsim göremeden, tek bir yeşil erik daha yiyemeden, kıymetli defterimin sonuna gelemeden...” Ölene mi zor ölüm yoksa arkasında bakakalana mı? Sizin hiç babanız öldü mü diye sorar 
Cemal Süreya, “Benim bir kere öldü, kör oldum,” diye devam eder.
M. Kemal Sayar, hesap sorar Nermin Yıldırım, “Baba, beni neden sevmedin?” Ve hüzün doludur Şükrü Erbaş’ın tanımı, “Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.” Yitip gitmeden anlayamıyoruz kimi zaman sevdiklerimizin değerini, yitip gitseler bile sevdiklerimiz her zaman sevmiyor bizi. Zordu okumak, bir ölümü anlatıyor sanmıştım, ölümle ölünmediğini her sayfada anladım. “Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
“En azından guguk kuşunun ötüşünü duyacak mıyım?”
Öleceğinizi öğrenseniz, bu dünyaya dair neyi göremeyecek oluşunuz üzerdi en çok sizi? Dokunmadan kitabında okumuştum, “Ölecektim. Öyle yaşlanıp elden ayaktan kesilince değil üstelik, bugün yarın. Belki yeni bir mevsim göremeden, tek bir yeşil erik daha yiyemeden, kıymetli defterimin sonuna gelemeden...” Ölene mi zor ölüm yoksa arkasında bakakalana mı? Sizin hiç babanız öldü mü diye sorar Cemal Süreya, “Benim bir kere öldü, kör oldum,” diye devam eder.Eda
Hocam bu nasıl incelemedir, kaleminize yüreğinize sağlık, kitap gerçekten bir babanın ölümünün öncesini, ölümünü ve sonrasını dramatize etmeden tüm çıplaklığıyla anlatıyor. Sosyal medyadaki yorumlara çok kulak asmadan ve beklentiyi yüksek tutmadan okunursa yazarın kitabın sonunda "Yazdıklarımın hayati ve hafif olmasını da istiyordum. " diye bahsettiği amacına ulaştığı görülebilir okuyanlar tarafından 😇
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2025 42. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 10 Aralık 2025 22:54
İki farklı dönem iki ayrı hikaye, peki onları ortak noktada buluşturan şey ne?
Halide'nin hikayesini okurken insan biraz da kendisini sorguluyor, kitaptaki her karakterin haklı ve haksız olduğu noktalara bakarken yazarın nasıl bu kadar gerçek insanlar yazdığını sormadan edemedim.
Tarık Tufan'ın kalemi muhteşem, duyguyu yansıtma biçimi, teşbih sanatını ustalıkla kullanması, eserini altı çizilesi onlarca hayat ifadesiyle donatması okuma zevkini bambaşka bir seviyeye taşıyor. Hikaye sizi içine çekerken iki satırda bile merak duygusunu müthiş yükseltmeyi başarıyor.
Canfeda konağı, isminin hakkıyla yaşamış bir konak, o konağın sakinleri de bu ismin manasına sıkışıp kalmış sanki. Özellikle de Halide..
Aile bağları, geçmiş ve gelecek, fedakarlık, aşk, ölüm ve daha nice konunun iç içe geçtiği bu akıcı ve hüzünlü ama bir o kadar da hayatın içinden olan kitabı elinizden bırakmayacaksınız.
Hayat hepimize farklı pencereler ve manzaralar sunar, bazılarımız gökyüzüne, denize, yemyeşil bir ağaca bakarken her mevsim bazılarımız, karanlığa, boş bir duvara ya da çekip gidenlerin ardına bakarız. Hadi gelin siz de Halide'nin penceresi nelere şahit oluyor bir şans verin. Keyifli okumalar.
Martin Eden isimli okura yanıt verildi
Eda
Martin Eden gidip alacaksın o zaman 🤑Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2025 42. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 10 Aralık 2025 22:54
İki farklı dönem iki ayrı hikaye, peki onları ortak noktada buluşturan şey ne?
Halide'nin hikayesini okurken insan biraz da kendisini sorguluyor, kitaptaki her karakterin haklı ve haksız olduğu noktalara bakarken yazarın nasıl bu kadar gerçek insanlar yazdığını sormadan edemedim.
Tarık Tufan'ın kalemi muhteşem, duyguyu yansıtma biçimi, teşbih sanatını ustalıkla kullanması, eserini altı çizilesi onlarca hayat ifadesiyle donatması okuma zevkini bambaşka bir seviyeye taşıyor. Hikaye sizi içine çekerken iki satırda bile merak duygusunu müthiş yükseltmeyi başarıyor.
Canfeda konağı, isminin hakkıyla yaşamış bir konak, o konağın sakinleri de bu ismin manasına sıkışıp kalmış sanki. Özellikle de Halide..
Aile bağları, geçmiş ve gelecek, fedakarlık, aşk, ölüm ve daha nice konunun iç içe geçtiği bu akıcı ve hüzünlü ama bir o kadar da hayatın içinden olan kitabı elinizden bırakmayacaksınız.
Hayat hepimize farklı pencereler ve manzaralar sunar, bazılarımız gökyüzüne, denize, yemyeşil bir ağaca bakarken her mevsim bazılarımız, karanlığa, boş bir duvara ya da çekip gidenlerin ardına bakarız. Hadi gelin siz de Halide'nin penceresi nelere şahit oluyor bir şans verin. Keyifli okumalar.
Martin Eden isimli okura yanıt verildi
Eda
Oku oku çok güzel 🤌🏻