Hiç
@Fernweh_254
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Şu anda okuduğu kitaplar
Kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki ? Olanağı olsa da insanların yürekleri konuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten olurdu. Aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. Yanılıyor muyum ? Olsun. Yanıldığımı biliyorum ya...
Şükrü Erbaş
youtu.be/FBO_t4AHyqo?si=...
Her zilletin elbette bir izzet var içinde
Seyret çeh-i Ken’anı ne devlet var içinde
Şeyh Gâlip
Kalkıp, çıkıp, uzaklaşıp
İnsanların dünyasından
Yusuf’un mahremiyetine kadar uzanan
Bu pejmürde kız da neyin nesi?
Önce halinden ona hiçbir şey söylemedi
Bıraktı
Konuşsun Şivekâr.
Aman Allah’ım!
Şivekâr konuştukça
Yusuf’un her yanına
Oklar saplandı sanki.
Dertli gönül neymiş
Gönüle dert neden düşermiş
Nasıl olurmuş göze almak
Gözlerden ötesini
Yağmadan, çapuldan, hazıra konmaktan uzak
Akları, karaları, bütün renkleri esirgeyip
Esirgenmeyi hak etmek
Ve dönenmek evrende arındırıcı
İtimada şayan bir rüzgâr gibi.
Hayret ki cinler bu kızı kaçırmamış
Bu fevkalade gönlüyle.
Şivekâr’ı dinledikten sonra Yusuf
Ancak anlayabildi kendi başına neler geldiğini.
Sonra açarken uzun uzun halini kıza
Sanki ona bir şeyler iade etti.
…
Yorulursun
Yorulmam deme gönül mutlaka yorulursun
Ortada seyrederken kenara savrulursun
Zamanın tenceresi, penceresi çok farklı
Temmuz’da buz tutarsın, Ocak’ta kavrulursun..
Abdurrahim Karakoç
El-Vekîl
el-Vekîl yeterli ve kâfi demektir. Bu anlamıyla el-Vekîl, el-Hasîb, el-Muhsî gibi isimlerle irtibatlıdır.
Allah emaneti insana vermiş ve insan onu üstlenmiştir. Başka bir ayette insanın eşref-i mahlûkat (yaratılmışların en şereflisi) olarak yaratılmasından söz edilir. Bununla birlikte o esfel-i sâfilîn’e (aşağıların aşağısı) atılmıştır. Hadislerde Allah’ın insanı kendi sûretinde yarattığını beyan eden ifadeler vardır. Bütün bunlar, vekâlet meselesini izah eden ve ona delil teşkil eden naslardır.
Müslüman âlimler buradan insan için yeryüzünde ve öteki varlıklar üzerinde bir tahakküm veya otorite çıkartmak yerine, sorumluluk çıkartarak insanın davranışlarının sınırlandırılmış olduğunu düşünmüşlerdir. Çünkü halîfe vekildir ve onu vekil yapanın iradesine tabidir. Bu durumda vekil olmak veya halîfe olmak, insan için bir üstünlük ve tahakküm olmaktan daha çok, sınırlılık ve yükümlülük meselesi hâline gelir. Hiç kuşkusuz bu sorumluluk yerine getirildiğinde, insan eşref-i mahlûkat derecesini hâiz olacaktır. Bu durumda kendisi için bilkuvve olan şey, bilfiil gerçekleşmiş demektir. Ancak vekilin kendi başına tasarruf etmesi, hevâ ve hevesine uyması yasaklanmış, böyle hareketler vekil olmakla çelişik kabul edilmiştir. Onun yapması gereken şey, Allah’ın kurallarına uymaktır.
