ferruhan seylan
@Ferruhan
27 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Büyük bir aşkla İskender Pala'nın ilk kitabı olarak okuduğum Mihmandar'ı, bitmesin diye ne kadar yavaş okusam da her güzel şeyin bittiği gibi o da bitti. Eyüp Sultan'ın hayatını hep merak etmişimdir öyle güzel bir insanı evinde konuk etmeye layık olacak ne yaptı diye. Mihmandar'da Efendimizin evine gelmeden önceki yaşantısını pek anlatmasa da O gelmeden önce yokluk çektiğini, sıkıntılar yaşadığını bu kitap sayesinde öğrenebildim. Yazar kitapta sadece Eyüp Sutan'ı anlatmıyor. Evet ağırlıklı olarak öyle ancak kitapta aynı zamanda Efendimizin nasıl hicret ettiği, Muaviye'nin oğlu Yezid ile beraber halifeliği nasıl yürüttüğü, İstanbul'u fethetmek ve Peygamberimizin hadisine nail olabilmek için askerlerin neler çektiği de anlatılıyor. Kırktan fazla hadisle zenginleştirilmiş olması da beni benden alan bir başka güzel yanı. Yazarın kitabın adını ''Mihmandar'' koyması da Eyüp Sultan'ın hayatına bir o kadar uymuş. Çünkü mihmandar, konukçu anlamına geliyor.
Okuduğum kitaplar arasında hem bu kadar kısa hem bu kadar yoğun başka bir kitap hatırlamıyorum desem yeridir. Yazar, kitapta, ''az ve öz'' denilen şeyi uygulamış. Her ne kadar basit bir roman gibi görünse de, Zweig, kahramanların psikolojik derinliklerini anlatarak okuyucuyu etkilemeyi mükemmel şekilde başarmış bana göre. Ayrıca kahramanlar çok iyi betimlendiği için kendinizi ister istemez kahramanın yerine koyuyorsunuz.
Bir kişinin beklenmedik bir davranış sergileyince insanlar tarafından hemen ön yargıyla bakılmaması gerektiğini, bir yerde yanlış bir olay olmuşsa her zaman kendi gözümüzden değil, olayı yaşayanın da gözünden bakmamız gerektiğini gösteriyor aslında kitap. İnsanlar kimi zaman olayı, yanlış gördükleri için değil, kendilerinin o kişi gibi içinden geldiği gibi davranabilme cesaretini gösteremedikleri ve kendi sıkıcı hayatları içinde esir kaldıkları için eleştirirler. Yani bir anlamda kıskançlıktır onların yaptıkları. Yazarın kitapta anlatmak istediğiyse, bir kadının yaşamının 24 saat içinde yani bir anda ne kadar çok değişebileceğidir.
Kişisel gelişim kitaplarını genel olarak sevmesem de, konusu kişisel gelişim olan bu kitabı baya bir sevdim. Nedenlerinden biri de tekdüzelikten çıkmış olması yani okuduğum diğer kişisel gelişim kitaplarına göre yazar farklı bir tarzda ve farklı bir içerikle yazmış kitabı. Yazarın yüzyıllardır aslında içimizde yer almış geleneklerin ve inançların içindeki güzellikleri Uzak Doğu'nun popüler sembolleriyle bağdaştırması gerçekten ilgi çekiciydi. Kişisel gelişim kitabı okuyanların çoğunun düşündüğü gibi ben de kişisel gelişim kitaplarının büyük bir kısmının kişiye faydalı olsa bile kısa süreli bir faydasının olduğunu düşünüyorum. Bu kitapsa okuyanın hayatına yön veriyor ve eğer okuyucu kitapta önerilenleri yaparsa gerçekten okuyucuya uzun vadeli bir fayda sağlayacağını düşünüyorum. Kitabın kötü yanı ise, yazarın okuyucuyu kitabın bazı yerlerinde sıkıyor olması. Kitap genel anlamda akıcı olsa da artık bu bölüm bitse de kurtulsam dediğim yerler fazlasıyla vardı. Yazar yapılması gereken bazı kuralları sık sık tekrarlamış bu da okuyucuyu bir süre sonra usandırıyor.
