Toprağın altında bekleyen her tohum sabrı öğrenir. Kimse görmeden büyür, kimse bilmeden meyveye durur. İnsanın olgunlaşması da hakikatte böyledir: Kimsenin alkışlamadığı yerlerde, kimsenin görmediği mücadelelerde yeşeririz.
Görmenin iktidarından görünmenin yağmasına evrildiğimiz şu çağ içinde artık hepimiz biraz görünür olmanın, göstermenin delisiyiz. Sosyal medyada, sokakta, işte, hatta ibadette bile görünmek/göstermek istiyoruz. Hayat büsbütün bir teşhir salonu gibi. Her ânı bir gösteriye dönüştürmeden yaşayamıyoruz âdeta.