Feyza Yazıcı
@Feyzayzc
• b i b l i y o f i l •
Şu anda okuduğu kitaplar
Tarih, aşk, çatışma, ve Halide Edip'in akıcı anlatımı...
Halide Edip Adıvar'ın kitaplarıyla tanıştıkça ona hayran olmamak elde değil. Dönemin toplumunu kaleminin gücüyle öyle bir harmanlıyor ki kendinizi o toplumda bir birey, kahramanların kapı komşusu buluyorsunuz.
Sinekli Bakkal, Abdülhamit dönemini saray-toplum(mahalle) ilişkisinden başlayarak Batılılaşma adımlarını ve siyasi geçişi temel alan bir hikâye sunuyor bize. Karakterlerimizin her biri güçlü ve keskin özelliklere sahip, hepsinin benzersiz birer hikâyesi var. Olay örgüsünün güçlü toplumsal bağ ve inançların varlığında yumuşak geçişlere sahip olması akıcı bir okuma sağlıyor. Okurken belki sonunu biliyor olduğunuzu düşüneceksiniz ancak bu, kitabın uyandırdığı merak duygusunu azaltmayacaktır. Bir olayın sonunu öğrenmekten başka olarak, karakterlerin hayatlarını takip etmek, dönemi izlemek, orada yaşayarak sevinçlerine ve üzüntelerine dahil olmak isteğini duyacaksınızdır.
Yarım bırakmaktan korkarak başladığım bir kitabı tamamen zıt duygularla bitirmiş olmaktan çok mutluyum. Özellikle roman okuma alışkanlığı kazanacaklar için tavsiyemdir.
Öncelikle, bu kitabı tam olarak inceleme yetkinliğinde bulunmadığımı ancak düşüncelerimi kaydetmek istediğim için yazdığımı söylemeliyim.
Tolstoy'un dindar biri olduğunu duymuştum. Kitabı okumaya başladığımda ise bunun yanlış olduğunu ve Tolstoy'un hayatına dair birçok kısa bölümler okuyacağımı düşündüm. Ancak kitapta, benim zannettiğimin aksine, bir konu bütünlüğü var ve o konu ise hayatta anlam arayışı.
"Neden yaşıyoruz?" sorusuna ve bundan türeyebilecek sorulara cevaplar arayan Tolstoy'un düşüncelerinin nasıl geliştiğini okuyoruz. Küçük yaşlarda başlayan etkilenmeler, yaş aldıkça bir hayat amacına dönüşür. İnişli çıkışlı bu yolculuğa, birçok yazar ve filozoftan alıntılar da eşlik ediyor.
Kitabın anlatım dili kronolojik sıraya uygun, takibi kolay ve anlaşılabilir bir açıklıkta. Konudan sapmayarak odaklanmanızı kolaylaştırıyor ve kitabı hızlıca bitirmenizi sağlıyor. Kelime seçimlerini değerlendirmek için başka bir baskıdan daha okuyacağım, ancak bu baskıda beni rahatsız eden bir yer olmadı. İfadeleri açık ve anlaşılır buldum.
Buram buram sanat!
52 sanat eserini Paris'in 3 meşhur müzesi boyunca gezerek anlatan bir dede ve bu yolculuğa vesile olan bir kızın nefis hikâyesi... Sanat alanında kendimi geliştirmek istediğim için yeni çıkan bu kitabı heyecanla alıp okumaya başlamıştım. Eserleri sindirmek için yavaş yavaş okuyordum. Ne var ki bu okuma fazlaca uzun zaman aldı. Şikayetçi değildim ama bu durum bütünlüğe zarar veriyordu. İlerledikçe kitabın keyfini çıkarmayı, okumanın değil hazmetmenin yavaş olması gerektiğini anladım. Hayatı yavaş yavaş anlıyoruz, bize öğretilenleri değil. Çünkü her şey hayatın içinde.
Mona, bir görme problemiyle karşı karşıya kalır. Annesiyle doktor doktor gezip tıbbi bir çare ararken dedesinin de bir fikri vardır. Bu arayışlar bizi çeşitli sonuçlarla karşılar, evet. Fakat, aynı zamanda, gizemler, yalanlar, saklı kalmış gerçeklerle de karşılaştırır. Derin bir hikâye üzerinden sanatın hayata etkisinin bir bakışını görürüz.
Kendi hislerimle alakalı olarak şunları söyleyebilirim : bu kitabı çok seviyor olmama rağmen onun doğası, onunla sevgi bağını üst düzeyde kurmama engel oluyor. Bir sanat kitabı, ki bence sanat eseri, olarak hayranlık uyandırıcı. Ona hakkını vermek ve onu her şeyin önüne koymak istiyorsunuz. Ama sanat özgürdür. Sizin, ve benim, sevgimle bağlanamaz. Bu yüzden, kullanabileceğim en iyi tarif ona hayran olduğumu söylemek olacaktır.
Beni çocukluğuma götürsün, özlediğim o zamanki okuma hissini uyandırsın diye seçtiğim bir kitaptı, o kadar beğendim ki...
Modernleşmiş ama amacından sapmamış bir çocuk kitabı okuduğumu hissettim. İşlediği konular şu anki nesile hitap ederken kültürümüzün önemli bir parçası olan dilimizi merkeze alarak "hem öğretici hem eğlendirici" bi eser ortaya çıkmış. Karakter gelişimi, hikâyeleri, özellikleri açıklayıcı bir şekilde anlatılmış olmasının yanında hikâye akışı da etkileyici bir biçimde yazılmış.
Yazara içten teşekkürlerimi sunarım.
Ayrıca Çizere de teşekkürü eksik etmemek gerek, çok keyifli resimler eşlik etti bana.
Bir arkadaşımın tavsiyesiyle okudum ve uzun zamandır okuduğum en güzel romanlardan birisi kesinlikle.
İlk olarak, yazarın anlatım tekniğini çok sevdim. Bilinç akışı ile günlük karışımı bir anlatımı var ve bu da romanı daha gerçekçi ve akıcı yapıyor. Kitabı okurken gerçek bir hikâye olduğundan emin bile olmuştum oysaki. Kitap bir kurgu romanı. Ama öyle titiz kurgulanmış ki, her detay gerçek olaylardan alınmış. Arkasında büyük bir emek olduğu aşikar ki kitabın sonunda yer alan yazarla bir röportajdan da bunu anlayabiliyoruz.
Farklı karakterlerle farklı olaylara tek bir merekzden değinilmiş. Bu da, birçok konuda sizi düşündüren ama olaydan da koparmayan, başka bir deyişle sizi tamamen yalnız bırakmayan bir anlatım sunmuş. Kitaptaki her karakterden çok keyif aldım. Sonunda "hayat böyle" dedirten olaylar zinciri de benim favorilerimdendir :) Beni hoşnut etmeyen tek nokta ise bahsettiğim "düşündüren" kısımlardaki bazı klişe diyebileceğimiz genelgeçer yargı cümlelerinin olması. Öte yandan bu kitaba bir "bestseller" gözüyla bakarsak bu ifadeler olağan oluyor. Ayrıca, herkese hitap etme konusunda da bu ifadelerin önemli bir yer kapladığını düşünüyorum. Yine de ben kişisel olarak hikâye anlatımında yargılardan hoşlanmıyorum sanırım :)
Çok uzun bir kitap ama bir o kadar da akıcı. Kalın kitaplara karşı önyargılı olmama rağmen, kendime göre gayet hızlı bitirdim bu kitabı.
Özellikle tatil dönemlerinde okumalık tavsiye ederim.
