Mavi
@Fezaa_
Doğrunun önünde duramaz olmuş insanoğlu.
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı
Reklam
Aradıkları şey hem her yerde, hem de hiçbir yerdeydi. Kim bilir, belki de içinde ilerledikleri karanlık sis, bu çekimin kendisiydi.
Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünyanın kendisini hiç görebilir mi?
Puan vermedi·336 syf.·
2026 1. kitabı
Yavaş yavaş okuduğum bir kitaptı. Her karakterin yaşadıklarını, hissettiklerini, nasıl şimdiki zamana geldiklerini hissederek ve onları anlamaya çalışarak bitirdim. Başta kızdığım karakterler oldu ama sonra geçmişin onlar üzerindeki kötü dönüşünü görünce onları daha iyi anladım. Biraz düşünseydim böylesi bir son düşünürdüm. Kitaba daldığınız zaman akışa bırakmak istiyorsunuz..
Zira dolup da taşmaya dost bulamamışlar için, er ya da geç muhakkak kusmak lazım geliyordu. İçten içe çürüyüp de hepten yok olmamak için...
