Fatma Gamze
@Fgamze8
Biz bu dünyanın anılarıyız.
Şu anda okuduğu kitap
İçimi neyin kemirdiğini biliyorsunuz. Hiçbir ümidim yok, sizin gözlerinde koca bir sıfırım. Bu yüzden lafı dolandırmadan söyleyeceğim: Her yerde sizi görüyorum. Gerisi umurumda değil. Sizi neden ve nasıl sevdiğimi bilmiyorum. Biliyor musunuz? Belki siz de hiç güzel değilsiniz? İşte hesap edin, karşınızdayken bile güzel olup olmadığınızı bilmiyorum. Belki de kötü yüreklisiniz, zekanız da sıradan. Hepsi mümkün.
Reklam
Özellikle sözle veya bakışla bir şey söylemek ya da ifade etmek istemediği, yer yarılsa içine girmekten memnun olacağı bazı anlarda, yüreğine aşkın dokunmuş olduğu utangaç bir hastalık seviyesinde erdemli bir insanın bakışlarının ne kadar manalı olabileceğini görmek ilginç ve gülünçtür.
Ben bir insandım
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2021 1. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 07 Ocak 2021 02:11
“Ben bir insandım.” dedi ölmeden hemen önce.
Bizde öyleydik, bizde insandık.. Geçmiş zaman kipi kullanabiliriz elbette. Şimdi hâlâ insan mıyız peki? Kim bu insan? Türk mü, Kürt mü, Arap mı? Müslüman mı, Hristiyan mı, Ezidi mi? Müslüman olduğu için öldürülen adam mı, Müslüman olduğu için(!) öldüren adam mı insan? Ezidi olduğu için tecavüze uğrayan kadın mı, Ezidi bir kadını şeytan varsayıp evinden bebeğiyle kovan mı insan? Hangisi, bilen varsa söylesin!
“Huzursuzluk” ne peki? Huzursuzluk, Meleknaz’ı, Zilan’ı, Nergis’i tanımak bana göre. İçimi kaplayan boğucu his. Gözlerime dolan yaşlar. Sıktığım yumruk, çattığım kaş. Huzursuzluk bulaşıcı olan bir hastalık aslında. Bazen tenimize değen hafif bir rüzgar, bazen ortasında kaldığımız sert bir kasırga. İnsanları tedirgin eden korkutucu bir duygudur.
Bu hikaye Meleknaz’ın ve Hüseyin’in hikayesi. İstanbuldan Mardin’e, Amerika’ya uzanan; Müslümanlardan Ezidilere varan bir hikaye. Livaneli’nin sorunlara ve olaylara Gazeteci İbrahim’in objektifinden yansıttığı bu roman bizi bazen güldürürken, bazen ağlatırken düşündürüyor. Zulmün, acının, çaresizliğin kargaşası içinde olan Meleknaz’ı tanıyan ve sonunda aradığını bulan, kendi benliğiyle yüzleşen İbrahim’in bize anlattığı bir roman.
İnsan en büyük düşmanı işte; doğanın, hayvanların ve yine insanların..
Reklam