İşte, yaratıcı yazarlık öğretmenimin burun bükeceği bir klişe daha, azıcık değiştirilmiş haliyle: Babasına bak oğlunu al. İyi ama doğru değil miydi? Sonuçta Baba' yla birbirimize hiç tahmin etmediğim kadar çok benzediğimiz ortaya çıkmıştı. İKİMİZ DE, YAŞAMLARINI BİZİM İÇİN FEDA EDEN İNSANLARA İHANET ETMİŞTİK.
Gel. Yeniden iyi biri olmak mümkündür, demişti Rahim Han tam telefonu kapatırken. Öylesine söyleyivermişti; son anda aklına gelmiş gibi.
YENİDEN İYİ BİRİ OLMAK.
Birden ortaya çıkıverecekmişsin, bana artist resimleri ve bilyeler getirecekmişsin gibi geliyor. Hayatın sevilecek yanlarını bana öğrettin, sevgili Portugam. Şimdi bilye ve artist resmi dağıtma sırası bende, ÇÜNKÜ SEVGİSİZ HAYATIN HİÇBİR ANLAMI YOK. Ara sıra sevgimle mutluyum, ara sıra da yanılıyorum; bu daha sık oluyor.