Fidan
@Fidanisme
Aciz insanoğlu dehşet ve hayret içinde çevresine bakar, hayalinde tabiatın ve kendi varlığının sırlarını açacak anahtarı ararmış. Belki uykulu ve uyuşuk bir hayatın sonsuz sessizliği, hareketsizliği, maceraların, tehlikelerin, korkuların yokluğu, insanı gerçek hayatın ortasında bir hayal dünyası yaratmaya götürüyor ve aylak düşüncesi bu hayal dünyasında istediği gibi at oynatıyor ya da olanın bitenin nedenini onun dışında arayarak en tabii olayları, onlarla hiç ilgisi olmayan nedenlere bağlıyor.
Reklam
27 fevral saat 23:25
Uzun zamandır oxumağa can atdığım əsəri nəhayət ki bitirdim. Ştolçun son sözləri, düşüncəli bir insan kimi, zehnimin divarları arasında durmadan bir irəli bir geri alqoritmasında hərəkət etməkdəydi. Oblomovluq.. Salt təmbəllik olaraq adlandıra bilərdikmi? Yoxsa qurulu bir rejimə qarşı bilinçli hərəkətsizlik? Oblomovluq elə bir termindir ki, altında hər bir mənanı daşıya bilər. Ən azından mənim düşüncəmə görə belədir. İnsan qarşısına bir güzgü qoyub hətta özünü belə sorğulama ehtimalı var. Bu əsəri Tolstoyun da dediyi kimi, dəhşət içərisində oxudum. Oblomov və Ştolç üzərindən Gregorun X və Y nəzəriyyəsini dəyərləndirə bilərik. X nəzəriyyəsinə görə, insan işləməyi sevməz sadəcə məcburiyyət qarşısında hər hansı bir hərəkət halına keçə bilər. Y nəzəriyyəsi isə antonim rolundadır: insan bir əngəl ilə qarşılaşmadığı müddətcə daima zehinsəl və ya fiziksəl olaraq işləməlidir. Necə də baş qəhrəmanlarımıza bənzəyir bu iki nəzəriyyə! Qəhrəmanlarımızın uşaqlıqdaki yaşam tərzi fərqliliklərini də göz önünə gətirdiyimiz zaman həqiqətən bizə məlum olur ki, tərbiyə necə də insan həyatında böyük rol oynayır. Hər şey uşaqlıqdan gəlir ifadəsi ilə razıyam. Psixologiya da bu fikri dəstəkləyir. Niyə məhz PDR həkimləri insandan insana dəyişən lakin qlobal statiskaya görə travmaları, problemləri vəs. həll yolunu daha çox uşaqlıq dövrlərində yaşanılanları analiz etməklə anlamağa çalışırlar? Necə bir şəkildə formalaşdığımız bir-biri ardınca ötən illərə sirayət edəcəkdir.
İlya İliç Oblomov! Həqiqətən də sən mənim üçün çox başqa bir qəhrəman oldun. Mən səndə Raskolnikovun həyəcanını, Alyoşanın saf təmiz qəlbini duydum. Bəzən məni eynən Bazarov kimi əsəbləşdirdin. Mən ümid edirdim, bir gün səni həqiqi Oblomovkada, Andreyin çox əsəbləşdiyi və qınadığı o həyatda görməyə. Səni heç
