Catherine neştere uzandı. Tuttuğu neşterin ağırlığı, çeli ğin yuvarlaklığı onu rahatlatıyordu. Neşter, elinin bir uzantısı, vücudunun bir parçası gibiydi!
Yirmi dört yaşını doldurmuş biri olarak yatakta yatıyor, uyuklaya uyuklaya artık çok tecrübeli olduğumu düşünüyordum. Korkacak bir şeyim kalmış mıydı? Hayır.
Bir ay boyunca adamın kendi-sini de bekledim. Ama hiç kimse gelmedi. Bir ay sonra hafızamdan silinip gitti, endişelenmeyi bıraktım, unuttum.
Çünkü ardından hep yeni hastalar geldi