Ynsmr
@Fikrinyanus
“Halk şanslı. Her şeyden zevk alıyorlar: Dondurma külahlarından, rock konserlerinden, şarkı söylemekten, aşktan, nefretten, mastürbasyondan, sosisli sandviçten, halk danslarından, İsa’dan, patenden, ispritizmadan, kapitalizmden, sünnetten, çizgi romanlardan, Bob Hope’dan, kayaktan, balık avlamaktan, cinayetten, bowlingten, tartışmaktan, herşeyden. Çok şey beklemiyorlar, çok şey almıyorlar.”
“Ama,” dedi Hemingway, “insanlar ümitlerini yitirmemek için entelektüelleşirler.”
“Korktukları için entelektüelleşir insanlar, ümitlerini yitirdikleri için değil.”
“Ve korkmakla ümitsizlik arasındaki fark…”
“Tam üstüne bastın,” diye karşılık verdim, “bir entelektüel!… İçki ısmarlama sırası bende…”
Reklam
Ben de öyleydim eskiden ne oldu diye soruyorum uzundur..
Vicki’nin bilgi edinme yeteneğine sahip olsaydım müthiş yazardım, diye geçirdim içimden. Ben oturup gelmesini beklemek zorundaydım. Geldiğinde işleyebilir, suyunu sıkabilirdim ama gidip arayamıyordum. Benim konularım bira içmek, at yarışları ve senfonik müzik dinlemekten ibaretti. Eksik bir hayat olduğu söylenemezdi ama hayatın tamamı da değildi. Nasıl becerebilmiştim bu kadar sınırlı kalabilmeyi? Yürekliydim eskiden. Yüreğime ne olmuştu? Yoksa insanlar gerçekten yaşlanır mı?
Çok bişey değişmedi rahat uyu..
Televizyonu açıp doktorlarla hemşirelerin birbirlerine aşk acılarını kustukları bir dizi seyrettim. Kimse kimseye dokunmuyordu. Aşk acıları çekmeleri boşuna değildi. Konuşmaktan, tartışmaktan, söylenmekten ve aranmaktan başka bir şey yapmıyorlardı. Uyudum.
Ben de yazamıyorum boku yedik!
Büyük bir yazar beş yüz yılda bir geliyordu ve o sen değildin ve onlardan biri olmadığı da kesindi. Boku yemiştik.
Salakça devam etmeye güç verir farkında olmamak!
Pembe gömlekleri ile, yeşil gömlekleri ile, mavi gömlekleri ile, çürümekte olan beyaz vücutları ve çizgili şortları ve cansız gözleri ve iğrenç ağızları ile bir renk cümbüşü halinde dolanıyorlardı, renk ölüleri diriltebilirmiş gibi. Amerikan çürümüşlüğünün sergilendiği bir karnavaldılar ve kendilerine uyguladıkları zulmün farkında bile değildiler.
Reklam