Filiz Akdemir
@FilizAkdemir
45 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Bir sayfa, böylece, yavaşça çevrildi ve tüketilmiş günlere eklenerek öbür tarafa geçti, şimdilik biriken sayfalar ince bir cilt oluşturmakta ama buna karşılık kalan sayfalar bitmek bilmez bir hacim sunmaktadır. Ama yine de biten bir sayfadır, teğmenim, yani yaşamın bir parçası.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan, böylelikle, umut dolu, kendi yolunda gider durur; günler uzun ve sakindir, güneş yukarıda gökyüzünde parlamakta ve akşam bastığında üzülerek yok olmaya yüz tutmaktadır.
Ama bir noktada, belki de içgüdüsel olarak, insan geri döner ve arkasındaki bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman, bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız, güneş eskisi gibi kıpırtısız değildir, hızla hareket etmektedir; ne yazık ki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla kaydığını, bulutların da gökyüzündeki mavi koylarda hareketsiz durmadığını, birbirlerinin üzerine çıkarak kaçtıklarını, iyice acele ettiklerini görürüz; zamanın geçtiğini ve günü gelince yolun zorunlu olarak son bulacağını anlarız.
Toplumsal zenginliği ve bireysel sefaletinizi büyütmek için çalışınız, çalışınız proleterler... Daha da yoksullaşın ki çalışmak ve sefil olmak için daha fazla sebebiniz olsun. Kapitalist üretimin amansız yasası işte budur.
Kapitalist ahlak, Hristiyan ahlakının acınası parodisi, işçinin bedenini aforozla kamçılar. Üreticinin ihtiyaçlarını en aza indirgemeyi, zevklerini ve tutkularını silmeyi ve onu, hiç ara vermeden, bir teşekkür bile etmeksizin işe koşarak makine rolüne hapsetmeyi kendine amaç edinir.