Gerçekten de kelimeler mekân ve zaman bağlamında değer ifade ediyorlardı. Mahalsiz ve vakitsiz söylenen söz lakırdıdan öte geçemiyordu. Düşünmeden konuşmak nişan almadan ateş etmeye benziyordu. Ataların kuralını tekrar edip sustum:
"Söz gümüşse sükût altındır."