Merhaba dostlar
Çok uzun zamandır kitaplığımda bekleyen Vakıf'ı, Okuyan kadinlar kulubu #birharfbirkitap vesilesiyle okudum.
Bilimkurgu kitaplarını çok severim. Isaac Asimov da bu türün duayenlerindendir. Fakat bu kitap bana pek hitap etmedi. Belki yakın zaman önce Dune serisini okuduğum için olabilir. Çünkü burada da muazzam bir galaktik imparatorluğun çöküşü, yaratılan bir din gibi konular işleniyor. Yalnız bu kitapta zaman çok daha hızlı akıyor. Öyle ki kitabın sonuna kadar dayanan karakter yok. Ayrıca Dune'un etkileyici bir felsefesi vardı, bu hikâye bana daha mekanik geldi.
Merakımı gidermiş oldum ama devam kitaplarını okumayı düşünmüyorum.
Sevgiyle kalın
.
Merhaba dostlar
Daha önce başladığım, fakat baş edemeyip yarım bıraktığım bir kitaptı. @kitap.insanlari ile okumaya karar verince bu kez @fuatsevimay çevirisini tercih ettim. Çok da iyi yaptığımı anladım.
Günün birinde karısı Morcardo'ya "burnun eğri" der. O zamana dek bunu fark etmemiş olan Moscardo'nun hayatı, bu minicik ilmeğin kaçmasıyla âdeta bir çorap söküğü gibi dağılmaya başlar. Daha önce dikkat etmediği başka kusurları da çarpar gözüne. Ve sorgulamaya başlar: Bugüne kadar ben sandığım ben değilmişim meğer. Ben, karımın kocası mıyım? Babamın oğlu muyum? Aynada gördüğüm müyüm? Başkalarının beni tanımladıkları mıyım?
Kendi içinde binlerce benlik görür ve aslında hiçbirinin gerçek olmadığı sonucuna varır. Biraz karmaşık yazılmış olsa da ve biraz muzipçe görünse de son derece değerli, ağır, düşündürücü cümlelerle dolu, önemli bir kitap. Hakkını vererek, düşünerek okunduğunda, bir de imkân varsa dostlarla üzerinde konuşulduğunda değeri çok daha iyi anlaşılıyor.
Kitapta genel olarak karamsar bir hava hâkim. Bunun sebebi, varoluş sancılarını ele almasının yanı sıra, yazarın trajik hayatından izler de taşıması. Yazar da "hayatı roman" denilecek bir yaşam sürmüş.
Kitap benim için tekrar okunması gerekenler listesine girdi. Bakalım ne zaman olur.
Sevgiyle kalın