Reklam
Hastaneler Umut ve umutsuzluğun garip bir denge oluşturduğu devasa bekleme salonları
Sayfa 100
Ablası küçük kardeşini ziyaret etmek için köye geldi. Abla, şehirli bir tüccarla evliydi, kardeşiyse köyden biriyle. Birlikte çay içerlerken abla şehir hayatının nimetleriyle böbürlenmeye başladı.
İnsanın yalnız kendini düşünerek değil de sevgiyle yaşadığını anladım. Anne çocuklarının neye ihtiyacı olduğunu bilmezdi. Zengin adam da neye ihtiyacı olduğunu bilmiyordu.
Hiç kimse akşam olduğunda bir çift çizmeye mi, yoksa cenazesi için bir çift terliğe mi ihtiyacı olduğunu bilemez.
Sayfa 31
Reklam