Hepimiz gibi.
etrafındaki hiç tanımadığı bu insanlara karşı inanılmaz bir kıskançlık hissetti. Sıradan olduğu için mükemmel olan hayatlarını, hiçbir şey bilmemenin verdiği rahatlıkla sonuna kadar yaşıyorlardı. En üzücü tarafı da muhtemelen hiçbiri, ellerindeki bu değerin farkında bile değildi. Kendi hayatının tam zıttı olan hayata büyük bir özlem...
Sayfa 105
Sanki damarlarında sıcak çikolata dolaşıyormuş gibi bir mutluluk hissetti.
Sayfa 98
Hayat böyleydi işte.
Bazen insanın kaderi burnunun dibine kadar gelirdi ama dünyanın en güçlü insanı olmak bile onu görmeye yetmezdi.
Sayfa 47
Başın Arş'a değememesi
Yeryüzünün en yüksek tepesine bile çıksanız üzerinizde her zaman bir gökyüzü olacak...
Sayfa 44
Bütün bu tarikatlar, bir borderline hastanın zihin yapısındaki iki eksikliğin yerine geçen iki şeyi; bir yaşam rehberiyle tümgüçlü bir nesne ve otorite sunarlar. Kendi başlarına işlerlikte çok zorluk çeken bazı borderline hastalar vardır ki, kendilerine iyi bakıldığını düşündükleri hapishaneye geri dönmek için sürekli ve düzenli bir şekilde ufak tefek suçlar işlerler. Hapishaneden daha kötü olan bir şey varsa o da kendi başlarının çaresine bakmak zorunda kalmaktır.
Sayfa 155
