Kendine söz geçiremeyen kişi, başkasına itaat etmek zorunda kalır, diyor Nietzsche.
Yani insan, kendini ne kadar disipline eder ve ne kadar düzenli olursa, kendisiyle o kadar barışık olur.
İçindeki kaosu, tembelliği, zayıflığı ve korkuları yönetemeyen ise kaçınılmaz olarak dış otoritelere, başkalarına ve herkesin beklentilerine uyum sağlamak zorunda kalır.
Heidegger’de İyileşme, kişinin yeniden "Herkes" gibi sahte bir neşeyle hayata dönmesi demek değildir. İyileşme, kişinin kendi ölümlülüğünü ve sonluluğunu arkasına alarak, hayata karşı radikal bir kararlılık (Entschlossenheit) geliştirmesidir.
Dünya anlamsız olabilir, ölecek olabilirim, geçmişim yaralı olabilir; ama ben tüm bunlara rağmen, kendi otantik değerlerimle bu hayatı yaşamayı, bu acıyı göğüslemeyi ve kendi hikayemi yazmayı seçiyorum.