Seni anlayabiliyorum. Yaşanmamış çocukluğunun açlığını çekiyorsun ve bu nedenle kederin hüzün yüklü sofrasından doymamış olarak kalkıyorsun. Bu hep böyle değil midir? İçindeki çocuk ruhunu yitirenler, kederin olgunlaşmamış meyvesinden beslenirler. Sonrası hep bir kârın ağrısı, yaşama karşı mütemadi bir bulantı
Enes Tayfur. /Yaşama(ma)ya Dair Notlar
Mutluluğu önemsemediğim günden beri mutlu değilim. Acıyla barıştığım günden beri de hiçbir şey canımı acıtmıyor. Sanırım insanı yaşamın dinamikleri içinde tutan, onu eylemli bir varlık kılan iki temel dürtü var; acı ve haz. Ve bu iki dürtü bende ya çürüdü ya da kendi ellerimle yok ettim.
Enes tayfur. /Yaşama(ma)ya Dair Notlar