Firdevs Çelik Öztayşi
@Firdevscelik
Çay,kahve ve de kitaplar
Şu anda okuduğu kitap
Uzunca bir süre hiç konuşmadan durdular. Ruth kara kara düşünüyor, Martin ise kaybettiği aşkına kafa yoruyordu. Ruth'u gerçekten sevmediğini şimdi anlamış- ti. Onun sevdiği idealize ettiği Ruth idi; kendi hayal gücünün ürünü olan uhrevi bir yaratık, aşk şiirlerinin parlak ve ışık saçan ruhuydu o. Bir burjuva olan ve burjuvazinin tüm kusurlarini ve zaaflarını taşıyan ve beyninde o sinıfin aman vermez mengenelerini taşıyan gerçek Ruth'u ise asla sevmemişti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Bu cüreti neden daha önce göstermedin?" diye sordu sert bir sesle. "Bir işim yokken? Açlıktan nefesim kokarken? O zaman da aynı Martin Eden'dim ben, aynı sanat, aynı adamdım. Kaç gündür bu soruyu sorup duruyorum kendime. Sırf seninle de ilgili değil bu, herkesle ilgili. Görüyorsun işte, değişmedim ben ama bana insanların biçtiği değerin aniden değiştiğini görerek bu konuda kuşkuya düşmüyor da değilim.Kemiklerimin üstündeki et aynı et, ellerimin ve ayaklarımın her birinde aynı onar tane parmak var.Aynı insanım.Yeni bir güce kavuşmuş ya da yeni bir erdem kazanmış değilim.Beynim aynı eski beyin. Edebiyat ya da felsefe konusunda tek bir yeni fikir ortaya atmadım. Beni kimselerin istemediği zamanki değerim neyse, şimdiki değerim ondan farklı değil. İşte bu yüzden, beni neden şimdi istedikleri kafamı karıştırıyor. Beni ben olduğum için istemediklerinden eminim çünkü ben o beğenmedikleri eski benim. O zaman beni başka bir şey için istiyorlar demektir. Benim dışımda kalan ve ben olmayan bir şey için! O şeyin ne olduğunu sana söyleyeyim mi? Sahip olduğum ün ... Ama o ün ben demek değil ki ... O, diğer insanların beyinlerine yerleşmiş olan bir şey. Ha, tabii bir de kazanmış ve kazanmakta olduğum paracıklar var ama o paralar da ben demek değil. Onlar bankalarda Tom'un, Dick'in ve Harry'nin ceplerinde olan paralar. Sen de beni şimdi ünüm ve paralarım için mi istiyorsun? " Kalbimi kırıyorsun, "diyerek hıçkırıklara boğuldu Ruth." Seni sevdiğimi ve buraya seni sevdiğim için geldiğimi biliyorsun.
"Korkarım ki benim ne demek istediğimi anlamadın. "dedi Martin yumuşak bir sesle. Demek istediğim şu:Aşkının beni terk edecek kadar güçsüz olduğu bir zaman vardı. Eğer beni seviyorsan, nasıl oluyor da şimdi beni o zamana göre daha çok seviyorsun??
" Umut bunları ve beni affet "diye
Dergilerde kendisi hakkında çıkan yazıları okuyor, o yazılarda kendisiyle ilgili olarak çizilen portreleri uzun uzun inceliyor ve sonunda bunlarda gerçek kimliğiyle bağdaşacak hiçbir şey bulamıyordu. Hayatını yaşayan, heyecanlar duyan ve âşık olan biriydi o; insanoğlunun zaaflarinı hoşgörüyle ve kayıtsızlıkla karşılardı; gemilerin üst güvertesinde ter dökmüş, tuhaf ülkelerde dolaşmış ve gençliğinin ilk yıllarında bir çetenin reisliğini yapmıştı. Halk kütüphanesindeki binlerce kitabı ilk gördüğünde afallayan ama sonra onların içinde yolunu bulmayı ve hatta onların efendisi olmayı başaran biriydi. Gece yarılarına kadar gaz lambasını yanık bırakan, uyumamak için bir mahmuzla yatağa giren ve kendisi de onlar gibi kitaplar yazmış olan bir adamdı. Ama kesin olan bir şey vardı, onu yemek için saldırıya geçen o güruhtaki iştah onda yoktu.
... Beni neden o zaman yemeğe çağırmadınız ki? Asil o zaman davet etmeliydiniz. O zaman yazmıştım ben onları. Şimdi yazdıklarım için beni besliyorsunuz da, o zaman yazdıklarım için neden beslemediniz? Ne 'Çanların Sesleri'nde, ne de' Peri ve Inci'de tek bir sözcük bile değişmiş değil. O zaman da şimdiki gibi sanatsal ve değerliydiler. Hayır, siz beni o zaman yazdıklarım için değil, modaya uyarak diğer insanlar da beslediği için ve beni beslemenin bir şeref olduğunu düşündüğünüz için besliyorsunuz. Beni şimdi besliyorsunuz çünkü hepiniz güdülen hayvanlar gibisiniz; çünkü aynı güruhun birer parçasısınız; çünkü o güruh bu günlerde otomatiğe takılmış gibi bir tek beni beslemeyi düşünüyor. Peki, bütün bunların içinde Martin Eden ve Martin Eden'in eserleri nerede?
Martin işte yemek boyunca hüzünlü bir şekilde bunları sordu kendi kendine...
... öfkelenmek yerine kem küm eder ve söylediklerimde büyük bir doğruluk payı olduğunu kabul edersiniz. Neden mi? Çünkü ben ünlüyüm; çünkü benim çok param var. İyi biri olan ve salağın teki olmayan bir Martin Eden olduğum için değil ... Size ayın yeşil peynirden olduğunu söylesem kalkıp bu görüşü benimsersiniz. Benimsemeseniz bile reddetmezsiniz çünkü benim dolarlarım var, hem de dağlar kadar ... Ve hepsini de o zaman yazmıştım, o işi ta o zaman bitirmiştim. Hani bana ayağınızın tozu muamelesi yaptığınız ve yüzüme tükürdüğünüz o zamanlar, "diye bağırmamak için kendisini zor tutuyordu.
Ama bağırmadı Martin. O düşünce, gülümsese ve hoşgörülü olmayı başarsa da dur durak bilmeyen bir işkence gibi beynini kemirdi durdu.