Firuze Zerrin
@Firuze_
175 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
“Söyle oğul söyle...
Kaç ölümdür bir yaşamın ederi?
Umut ekip yokluk biçtiğim ülkemde.”
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Aslında biz,
Darağacında simsiyah gölgeydik
İndirdik masmavi göğü yere
Toplayıp pırıl pırıl güneşi, ayı ve yıldızları
Ama’ya gökkuşağı önerdik,
Kara kara insanlara rengarenk güller verdik
Oysa güneşin saçları sarı sarı,
Çocukların maviydi arkadaşlıkları”
Karina Yayınevi
Dünya’yı omzunda taşıyan bir bilge adam;
Gülünce yedi renk açardı yüzünde bahar,
Lunaparka benzerdi benim babam.
Tomurcuklandığım dalımdı,
Dağlara baş eğmeyen yanımdı,
Bir tek onun ceplerinde, umut hangi çocuğun kapısını çalacak şıngırtısı arardım.
Gerçi o inanmazdı benim çocukluk mucizelerime ama,
Mahalleli çocuklara en güzel lolipopu, onun ayçiçeği gülüşlerinden yapardım.
.
-Babasız, insan kendini yoksul hissediyor.-
Sayfa 435 - Karina Yayınevi
Bugün dünyayı istediğin bir renge boya.
Rengârenk batan günü al karşına,
Bir renk de kendinden kat.
Çocuklar gibi saf, temiz ve berrak!
Kapat gözlerini bir hikâye yarat.
