Fatma YILDIZ
@Fkomorebi
Lisans
18 Şubat
142 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·215 syf.··
Beğendi
·2021 85. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 16 Kasım 2021 21:33
Sosyal medya aracılığıyla tanıdım Gökhan Ergür’ü. Psikoterapist ve aynı zamanda yazar olan kendisinin o sıra çıkan “İnsaniyet Namına” kitabını edinmiştim. Günümüz yazarlarına biraz önyargıyla
Yine bir öneri üzerine, Tortu ve Yelkovan Yokuşu öyküleriyle tanıdım Selçuk Baran’ı. Daha sonra Solgun Bir Adam adlı romanını okudum, ki bu romanında emekli bir adamın hayatını paylaşır bizimle ve
Öneri üzerine okudum bu güzel kitabı ve tanıdım John Fante’ yi aynı zamanda kitabın kahramanı Arturo’yu, Arturo Bandini.
Kitap, Charles Bukowski’nin önsözüyle başlıyor ve Fante’ye olan hayranlığıyla tanışıyoruz. Okurken bu hayranlığa hak veriyorsunuz. Sade ve basit bir dille yazılmış aynı zamanda samimiyeti iliklerinize kadar hissediyoruzsunuz. Beni en çok etkileyen bu oldu. Samimiydi, okunma güdüsüyle yazılmamış, olduğu gibi olayları aktarmış.
Arturo Bandini, fakir bir ailede büyümüş, ailesinin yanından ayrılmış, bir otel odasında hayat savaşı verip, yazar olmanın peşinde koşuyor. Bir hikaye arıyor kendine ve buluyor da, biz de onun hikayesini okuyoruz, anbean.
Beni en çok etkileyen Arturo’nun karakteri oldu, pes etmeyen biri, aşkta da işinde de, hayatında da. Bazen sinir bozucu haylaz bir çocuk bazense inanılmaz nahif. Hatta nahifliği her daim baskın geliyor, kendinizi ona yakın hissetmeden edemiyorsunuz böylelikle. Duygularını öyle güzel aktarıyor ki bize, bazen kızıyor bazen de hak vermeden edemiyorsunuz.
Uzun uzun yazmaya gerek yok, tanıyın Arturo’yu, ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Ben çok sevdim, yazmazsam kendisine ayıp edecekmişim gibi hissettim. İyi ki tanıştık, diyorum.
İyi okumalar…
Sevgi Soysalın ilk kitabı ve benim de kendisiyle tanıştığım ilk kitap.
Kısa kısa öykülerden oluşan, belki tek okuyuşta anlayamayacağımız kelimeleri, cümleleri barındıran, o kelimelerle cümlelerle zamanın, insanların, değer yargılarının her birine laf dokunduran, sitem eden, kırgınlığını belirtten bir kitap.
Söylemek istediğini açık açık söylememiş de kelimelerle süsleyip, okuyucunun anlamasını beklemiş. Anladık mı? Anlamayı istedik, anlamlı bulduk, hissettik diyelim. Hem her şeyi anlayabilir mi insan? Zor, hele başka bir insanı, kelimelerin ardına bile isteye saklananı, daha da zor.
Ancak, kendi adıma ben çok sevdim, Sevgi Soysal’ı. Kelimelerle oynayıp bu tarz kitaplar yazmak kolay değil bana göre. Elbette yazarın ne demek istediğini birebir anlamak da kolay değil fakat anlamaya çalışırken verilen çaba kitabı daha da kıymetli kılıyor. Hem dedim ya, hissediyorum, paylaşıyorum duygularını, kaygılarını..
Geç tanıştığıma üzüldüğüm aynı zamanda belki de tanışmamızın şimdi olması gerektiğini düşündüğüm bir yazar.
Sizler de tanışın, Sevgiyle kalın. İyi okumalar.
Başlarken kitap hakkında hiçbir fikrim yoktu. Yalnız isminden ve kitap kapağından etkilendim. Çoğu zaman görüntünün cazibesine kapılıp, önümüzü göremez tökezler ve düşeriz. Düştüm ama kitabın girdabına düştüm.
Ne güzel bir kitap ismi değil mi, Küçük Çiçek. Adını aldığı harika parça, Petite Fleurla tanıştırdığı için ve uzun bir paragraftan oluşan dolu dolu kısacık romanı için Losi Havilio’ya teşekkürü bir borç bilirim.
Kitabın içeriğinden bahsetmek büyüsünü kaçırabilir ama ne hissettirdiğini açıklamam gerekerise bir sinema filminde hissettim kendimi.
Büyükçe bir salonun içinde; tutku, ihtiras, cinayet, aldatma, başkalaşım, mistisizm, kin, hırs, sevgi, şefkat, korku… her şey vardı. Adeta şamdanlar, çatallar, bıçaklar, çiçekler, kitaplar, duygular ağır çekimde havada uçuşuyor arka fonda da bir müzik çalıyordu, evet Petite Fleur.
Gerçeklik ve hayalin iç içe geçtiği merak duygusunu zirvede yaşatan, elinizden bırakamayacağınız bir kitap.
Lütfen tanışın Küçük Çiçekle. İyi okumalar..
