Göçebe Bellek
@Fluxus
Goodbye to Language
Jazz guitar/ Classical guitar, Piano
(...)
Kimi zaman onu görüyorum, önümde yaşıyor kesin, değişmez, bir anı gibi.
Onu hiçbir zaman kavrayamadım: Gerçekliği hep kaçıyor benden, hep uzaklara götürüyor beni.
(...)
Reklam
(...)
Kimi zaman geri dönüyor güne yaz gününün kıpırtısız ışığına, o uzak şaşkınlık.
(...)
(...)
Dostları bulmakla bir toprak buldum, kötü bir toprak, burada hiçbir şey yapmamak, geleceği düşünmek bir ayrıcalık.
Çünkü tek başına iş bana ve benimkilere yetmez;
biz en ağır çalışmanın üstesinden geliriz, ama atalarımızın en büyük düşü hep hiçbir şey yapmamak olmuştur.
Bu tepelerde dolanıp durmak için doğmuşuz, kadınsız, ellerimizi arkamızda tutarak.
Yaşanmış, gerçekten yaşanmış olan şey mutlak olarak soyuttu. Soyut olan şey yaşanmış olan şeydi.
Neredeyse, yaşanmış bir şeye eriştiğiniz anda soyutluğun en canlı tarafına eriştiğinizi söylerdi. Başka terimlerle söylersek yaşantı hiçbir şeyi temsil etmemektedir ve soyutluk dışında hiçbir şey yaşayamazsınız, kimse soyutluk dışında herhangi bir şey yaşamış değildir.
(...) Tanrı ve ruh kendi içlerinde bilinen şeyler değildiler çünkü biz fenomenler den başka bir şey bilmiyorduk, bize görünen şeylerden başka şey bilmiyorduk. Ama ne Tanrıyı, ne de ruhu silmiyordu çünkü onlara bambaşka bir işlev verecekti, pratik ahlaki bir işlev. Ama bilgi açısından ruh nasıl kesiklikten geçiyorsa, Tanrı da boş zamandan geçecekti.