Göçebe Bellek
@Fluxus
Goodbye to Language
Jazz guitar/ Classical guitar, Piano
Modern dünyada sanat denilen şey —yalnızca gerçeğin bir başka gerçek üretme biçimi lehine ortadan kaybolmasını sağlama şeklinde değil, Hegel’in dediği gibi, sanatın sanat olarak nitelendirildiği süre içinde yavaş yavaş ortadan kaybolması şeklinde— ortadan kaybolabildiği ölçüde var olabilmektedir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(...) İnsanoğlunun, kesinlikle özgün bir ortadan kaybolma biçimi icat etmiş olan yegâne varlık olması ve bunun doğa yasalarıyla hiçbir ilişkisinin bulunmamasıdır. Belki de bu, bir ortadan kaybolma sanatıdır.
Adorno
İnsan toplumunu antagonist olarak bölen egemenlik ilkesi, tinselleştiğinde kavram ve konusu arasındaki farka neden olan ilkenin aynısıdır ve bu fark, çelişkinin mantıksal biçimini alır, çünkü egemenlik ilkesiyle ölçüldüğünde, onun birliği ne boyun eğmeyen her şey bu ilkeden farklı ya da farksız bir şey gibi değil, bir mantık ihlali gibi görünecektir...
Bilgi ve fayda arasındaki diyalektik ilişki mi demeli ?
"Günümüzde bu gerçek -bir kimsenin toplumu ne kadar iyi anlarsa kendisini toplum içinde yararlı bir unsura dönüştürmesinin de o kadar zorlaşacağı gerçeği- düşünsel açıdan ilerici öğrenci kesiminin ve her koşulda, umuyorum, bugün bu salondakilerin bilincinin değişmez bir parçasına dönüşmüş durumdadır" (Adorno 2002: 3).
Weber akademinin "Amerikanlaşması" uyarısında bulunurken -öğrencinin öğretim görevlisini "lahana satan manav gibi" görerek (Weber 1991: 149) bir bilgi satıcısı muamelesi yapması- Adorno, tam yarım yüzyıl sonra, öğrencilerine akademik çalışmalarının da zihnin hayatının sermayeleşmesine bir o kadar tabi olacağını anlatır.