Senin ellerine değdi bu silahlar, tozlarını almışsın, onları bin kez öptüm, çünkü sen onlara dokundun!Ve sen göksel varlık, kararımı onaylıyorsun ve sen Lotte , ölümümün elinden olmasını istediğim sen...
Mutluluğunun eksikliğini dünyevi bir nedene bağlayabilen aziz mahluk!Hissetmiyorsun,felaketinin paramparça kalbinde, bozulmuş aklında yattığını hissetmiyorsun, dünyanın bütün kralları bir araya gelse bile sana yardım edemez.
Her şeyi kendimizle,kendimizi de herkesle karşılaştıracak şekilde yaratılmışız bir kere,bundan dolayı mutluluk ve hüznümüz bağlı olduğumuz şeylerden etkileniyor kuşkusuz,bu durumda en tehlikeli şey yalnızlık.