“Her zaman biraz yalnız olmak isterim, öyle ki kendi içimdeki sessizliği duyabileyim. Kimseye bağımlı olmadan sevebileyim, acıyı, sevgiyi, hayatı kendim hissedebileyim.”
Furuğ Ferruhzad
Onları bırakmakla ne aptallık etmişim diye düşündü; eğer yüksek katlardaki kişileri ve kitaplarla umursamayıp, onların arasında yaşamaya devam etseydi, payına düşen mutluluğun daha büyük olacağından emindi.
“Karşısında yaşamaya değer bir şey vardı; savaşmaya, mücadele etmeye ve evet, uğruna ölmeye. Kitaplar haklıydı. Dünyada böyle kadınlar da vardı. Karşısındaki onlardan biriydi.”
“kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: yarın.”