Tezcan
@FranzAtay
Halbuki aldığım terbiye, okuduğum eserler bana şaşaalı hayatlar vaat ettiler; şimdi nasıl olur ki bu miskin, bu donuk, bu düşkün hayatı severek kabul ederim?
Aman yarabbi! Bütün bu kalabalık içinde çölde garip ve avare kalmış, yolunu şaşırmış bir seyyah gibiyim.
Ah nasıl ve ne kadar nefret ediyorum... Bütün bu hayattan, bu hayatı memnuniyetle kabul eden ve severek yaşayan, bütün bu gelenek ve görenek adını verdikleri şeylere sersemce bağlı olan bu adamlardan ne kadar nefret ediyorum.
Halbuki elbette bu şehirde beni anlayacak ve benim seveceğim, yani benim için dünyaya gelmiş ve benim için yaşayan bir genç vardır. Fakat nerede?.. Nerede?
- “Lütfen bana hangi yolu izlemem gerektiğini söyler misiniz?” dedi Alice.
- “Bu, nereye gitmek istediğine göre değişir,” dedi Kedi.
- “Aslında nereye gittiğim pek umurumda değil...” dedi Alice.
- “O zaman hangi yolu izlersen izle, fark etmez,” dedi Kedi.
- “...bir yere varayım yeter,” diye tamamladı Alice sözünü.
- “Ah, bundan kuşkun olmasın, kesinlikle bir yere varırsın, tabii yeteri kadar yürürsen.”
