İnsanoğlu uğraşının zorluğundan yakınmayı pek sever. Herkes birbirine "İşim ne zor, ne zor bilemezsin..." deyip durur. Elini sıcak sudan soğuk suya sıkmadan yaşayan, bir elleri yağda, bir elleri balda olan rantiyeler ve mirasyediler bile böyledir.
Sevgili Toprak Ana, savaş, en çalışkan evlatları, en usta sanatçıları öldürüyor. İşte bunun için ben hayatım boyunca bu cinayetler den, bu katliamlardan nefret ettim, savaşa karşı geldim.
Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa, çekiç darbelerin nasıl soğumadan indirmek gerekiyorsa, her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu
Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir: bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur. İnsan tek başın böyle bir yolda ilerleyemez, ama birleşenler, birbirine omuz verenler her engeli aşarlar.