Ladynokta
@Freyaodin
Valar Morghulis
Felsefenin ÖnemiFelsefe
En son teneffüste öğretmen Sofi'yi kenara
çekti:
- En üstlerde olduğu için senin kâğıdını okudum
bile, dedi.
- Umarım sizi biraz düşündürmüştür.
- Benim de seninle konuşmak istediğim konu
buydu. Cevapların pek çok bakımdan son derece olgun, hem de insanı şaşırtacak kadar olgun Sofi. Ve de kendine özgü. Peki ama ya dersi çalışmış mıdır?
Sofi konuyu çevirdi:
- Siz hep kişisel yorumlara ağırlık verdiğinizi
söylerdiniz.
- Evet, ama... Herşeyin de birsınırı var!
Sofi doğruca öğretmeninin gözlerinin içine
bakƨ. Son günlerde başına gelenlerden sonra bunuyapmaya hakkı olduğunu hissediyordu:
- Ben felsefe okumaya başladım, dedi. Bu da
insanın kendi düşünceleri için iyi bir temel
oluşturuyor.
- Ama sınav kâğıdını değerlendirmek benim için kolay olmayacak. Bir yanıyla Zayıf, bir başka yanıyla pekiyi verilecek bir kâğıt!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Minik bir tebessümlü sahneEdebiyat
"Şimdi hayatım, ben de sana bir teminat vereceğim. Eğer bana verdiğin sözü tutarsan, doğumdan sonra istediğin bilgiyi alacaksın.”
“Ama Çınar, daha doğuma bir buçuk ay var. O zamana kadar meraktan çatlarım."
“Hiçbir şey olmazsın Pınar.”
“Ay ne olur, Allaaaahhaaaşşşkına!”
“Hayda! Allah’ı karıştırırı as ana kızım, olmaz.”
“Bak vallaha kimseye anlatmam! Gizli bir bilgi mi?”
“Saçmalama Pınar, casus filmi mi çeviriyoruz!”
“Yaaa! Kirille ilgili?”
“Söylemem.”
“Çınar’cim, lütfen ama... Hadi ne olur, kulun kurbanın olayım. Gözünün yağını yiye... Öööğğkkk... Ondan vazgeçtim. Lütfeeeeeeennnnn... Lütfen lütfen lüt...”
“Olmaaaazzz.”
“Alla alla! Hainsin Çınar... Ay ne inatçı adamsın ya utanmadan bir de sırıtıyorsun! Peki, mutlu olacağım bir şey mi?”
“Öyle olacağım umuyorum.”
“Hadi ya! Çocuklarla mı ilgili?”
“Kısmen eee... Eh olabilir, tam değil.”
“Ah! Bizi alakadar ediyor yani. Anaaaa... Ne ola ki?”
“Pınaaaarrr... Pınaaaarrr, Pınarr! Başlama yine, sen sözünü
tut ben de sırrımı vereyim.”
“Hiiii! Hem de sır, bizimle ilgili... Sevdiğim bir şey mi?”
“İnşallah. Hadi hayatım, bu konuyu kapatalım.” derken yan-
larına doğru gelen hemşireyi gören genç adam, “Ah kahretsin.”
diyerek yüzünü buruştururken, hâlâ kaşını gözünü oynatarak dü-
şündüğü belli olan karısına döndü.
“Bana bir sürpriz mi aldın?”
“Hayır Pınar!”
“E hastaneden çıkınca anlat bari? Ha... Söylersin de mi?
Haaa!..”
“Tanrı’m kadın, bırak artık peşini zamanı gelince söyleyeceğim işte...”
