Frk
@Frk3434
İçinde empati olan kitapların özellikle böyle bir dönemde, (birbirimizi unuttuğumuz, şan, şöhret, kolay yoldan para kazanma olan) okunması gerektiğini düşünüyorum. Çehov’ un bu kitabı ile de empati yönünüz sarsılacaktır.
Sadece empati üzerine durmamış Çehov, aynı zamanda sorgulayan, okuyan birinin aptallar arasına düştüğünde nasıl boğulacağına da değinmiş. Günümüzden pek farklı bulmuyorum bu kısmı...
hikayede;
... doktor kasabada zeki birisine ancak altıncı koğuşta yatan hastasını bularak denk gelecektir. Acı hakkındaki sohbetlerinde doktor acının düşünelerek yok edileceğini savunurken, hastasının savunması ise düşünen insanın daha fazla acı çekeceği yönündedir. Nitekim altıncı koşuğa bir gün deli muamelesi yapılarak kapatılan doktor gerçek acı’yı ay ışığına bakarak anlar.
Kitabı okurken, üzüleceksiniz, düşüneceksiniz ve deli gömleğizle altıncı koğuşa siz de gireceksiniz ve hissedeceksiniz yaşamanın tadını, kirli duvarlar arasında, demir parmaklıklardan dışarı bakarak ve nefes alarak...
“Dünyada hiçbir şey yoktur ki kökünde çirkin bir tohum olamasın...”
Kim kendisinden büyük birisine tutulup geceleri sabaha kadar düşler kurmadı ki, kim utancından o kişinin gözlerine bile bakmaktan çekinmedi ki ve kim bu tutkunun ona zarar verdiğini bile bile ondan vazgeçebildi ki...
Yazar aşk- tutku sınırında dolaşan genç adamın yaşadıklarını dile getirerek aslında bizlere bir öğüt vermek istemiş. Ama bunu yaparken karşımıza geçip o baş ağrıtan öğütlemeler yerine 16 yaşındaki genç adam karakterine bürünerek yapmayı tercih etmiştir. Buradan yola çıkarak kitap sadece gençler içindir demek tamamiyle yanlış olacaktır. Duyusal açıdan da değişen bir varlık olarak insanı düşündüğümüzde, büyüklere de ders olacak nitelikte bir ürün.
Keyifli okumalar.
