Tanrı'nın hala tanrıtanımaz bir anarşist olduğunu düşünüyorum. Ve insanın da çamurdan üretilmiş bir maymun olduğunu. İkisi bir araya gelince mutlu bir son beklemek zor.
Düşünceler, duyguların seçim alanlarına girince bükülürler kuralı yüzünden duygularımı etkisizleştirmeye çalıştığımı anımsa. Bu çabam sonucunda, yakın gelecekte dönüşü olmayan bir duygusuzluk içine girdiğimi belirtmeliyim.
Suçladı. Herkesi. Kendini. Yalnız kalamadığı için. Yalnız bırakılmadığı için. Yanında daima insanlar olduğunu için. Ve onların yanında daima aptal ve kötü olduğu için. Baskıya dayanamadığı için. Baskıdan nefret ettiği için. Bedeninde ve ruhunda bu kadar delik olduğu için. Ve o delikler, başkalarının düşüncelerinin geçeceği genişlikte olduğu için.