Bağımlı ebeveynlerin çocuklarının çoğu, aşırı endişeden dolayı öngörülebilirlik eksikliği yaşarlar. Birer yetişkin olduklarında, bu gibi sebeplerden kaygı bozuklukları yaşama ve bağımlı lığı olmayan ebeveynler tarafından yetiştirilen kişilere kıyasla, bağımlılık geliştirme riskleri daha fazladır. Çoğu zaman iyi ancak bir süreliğine korkunç bir ebeveyn olmak, bazı şeylerin yanlış gitmesini bekleyen endişeli ve güvensiz yetişkinler yaratır. Duygusal ihmali ifade eden bağımlı ebeveynliğin bir başka boyutu, bağımlı ebeveynin ihmal sürelerini, kontrol ve müdahale süreleriyle dengeleme eğilimidir.
Otoriter ebeveynlerin çoğu, çocuğun itaatini sevgiyle eşitleme eğiliminde. Başka bir deyişle, çocuk sessizce ve bütünüyle ebeveynine itaat ederse ebeveyn sevildiğini hisseder. Ne yazık ki tam tersi de doğru. Çocuk ebeveynin taleplerini sorgularsa ebeveyn sadece saygısızlığa uğradığını değil, aynı zamanda reddedildiğini de hisseder. Çocuk kaba bir şekilde kurallara uymazsa, ebeveyn bunların çok daha fazlasını hatta hiç sevilmediğini hisseder.