Fatime Tülübaş
@FtmTlbs
SADECE VE SADECE KİTAP
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir doğru, bir de eğri adam alalım, ikisine de dilediklerini yapmak fırsatını verelim. Sonra da artlarına düşüp eğilimlerinin onları nereye götüreceğine bakalım. Göreceğiz ki, doğrunun gittiği yer, eğrinin de gittiği yer olacak; çünkü, kendinde olandan fazlasını istemek, bunu bir şey sayıp ardına düşmek, insanın doğuşunda olan bir şeydir. İşte, onu bundan alıkoyan, eşitlik saygısına götüren, kanundur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünyadaki mevcut serveti nüfus başına bölersen herkese büyük bir şey düşmüyor. Nasıl olmuş da o milyoner, o bir adam binlerce insanı hisselerinden mahrum ederek kendi kasası içine yahut imzası altına o kadar serveti koyup sokabilmiş? Bunu kazanç adıyla insanlardan
çalmış, fakat kazancını dışardan görenleri aldatacak şekilde kanuna uydurmuş. Hele bu kazancı nokta nokta eşeleyip inceleyelim. Karşımıza koca bir hırsızlık yığını çıkar. Sonra bu büyük çalıntı servetlerinin yüzde biri, ikisi oranında fedakarlıklarla okullar, kütüphaneler yaptırarak insanların saygısına layık olduklarını iddiaya uğraşıyorlar. Ne gülünç komedi! Vicdan sahibi bir adam hiçbir meslekte milyoner olamaz. Çünkü pek az bir paranın yokluğu yüzünden köşede bucakta can veren biçarelerin korkunç sefaleti, o vicdan sahibini gereğinden çok para biriktirmekten daima alıkoyar, adeta iğrendirir.
Şıpsevdi'den ahlak dersleriEdebiyat
Hüseyin Rahmi Gürpınar, yazdıklarıyla cehalet batağına saplanmış bir toplumu sarsarak uyandırmaya çalışmış bir yazardır. Bunu doğrudan vaazla değil, kara mizahın keskin diliyle yapmayı seçmiştir. Şıpsevdi romanında ne halkı masumlaştırır ne de kendini “aydın” olarak sunanları ayrıcalıklı bir yere koyar. Roman, yanlış anlaşılan batılılaşmanın, hurafeyle beslenen cehaletin ve ahlaki çöküşün aynı toplumsal zeminde nasıl yan yana durduğunu doğalcı bir gözle gösterir. Yazar, olayları dramatize etmekten çok sergiler; karakterleri yargılamaz gibi yaparak onların kendilerini ele vermesine izin verir.
Romanın merkezindeki Meftun tipi, batılılaşmayı bir değer ya da düşünsel dönüşüm olarak değil, kişisel çıkarlarını meşrulaştıran bir maske olarak kullanır. Medeniyet onun için ahlaki bir ilerleme değil, kendine tanınmış sınırsız bir serbestliktir. Bu durum romanda açıkça gösterilir; Meftun’un her ahlaki savruluşu “medeniyet” kavramıyla birlikte gelir.
Hüseyin Rahmi, yalnızca sözde aydınları değil, batıl inançlara teslim olmuş halkı da sert biçimde eleştirir. Halk, romanda kandırılan masum bir kitle olarak değil; sorgulamaktan vazgeçmiş, hurafeyi konfor alanı hâline getirmiş ve kaderci bir topluluk olarak resmedilir. Bu yönüyle Şıpsevdi, cehaleti yalnızca üstten dayatılan bir durum olarak değil, aşağıdan da taşınan bir alışkanlık olarak sunar.
Romanın dikkat çekici yanlarından biri, ahlak ve bilgi arasındaki ters orantıyı sorgulatmasıdır. Hüseyin Rahmi, kimi zaman bir ahlaksızın ağzından ahlak dersi verdirerek okuru bilinçli biçimde rahatsız eder.
Kadın meselesi romanda ayrı bir eleştiri alanı olarak öne çıkar. Türk kadınının cahilliğe mahkûm edilişi, kapalı bir kafesin içine hapsedilmesi ve insan yerine konulmaması, bireysel bir sorun olarak değil, toplumsal bir ayıp olarak
Bir milleti ilerleme yolundan alıkoyan nedenlerden birincisi dilde ve anlatımdaki belirsizliktir. Bu belirsizliğin en korkuncu bazı gerçekleri söyletmek için edebiyatçıların ve bilginlerin dillerini kekeler hale getirmeye mahkum edilmeleridir..
Tabiat, kâinat defterinde ithalat- ihracat hanelerinde gerekli orantıyı düşünen eşsiz bir iktisatçıdır.