Ama o kadar anlamsız ki, sözünü etmeye değmez ; mesela siz efendim, gerisini dinlemek için üç kuruş vermezdiniz, ama ben bütün bunların hiç yaşanmaması için kat kat fazlasını verirdim, tabii cebimde para olsaydı!
Ama nasıl böyle bir şey düşünebilirim Tanrım? Her şey bir başkasına aitken, hiçbiri benim için değilken nasıl bu kadar kör olabilirim; hatta bana karşı sevecenliği , alakası, sevgisi bile... evet, bana olan sevgisi bile, kısa süre sonra birisiyle buluşacak olmanın verdiği bir mutluluk ve bu mutluluğu benimle paylaşma arzusundan başka bir şey değilken?