Acınız idrakinizi saran kabuğunun kırılmasıdır. Nasıl meyvenin çekirdeği kırılmak zorunda ise, canevinin güneşin altında durması için, siz de acıyı tanımak zorundasınız.
Çocuklukta sahip olduğum bu tazelik, bu kaygısızlık, bu sevilme isteği ve inanma gücü başka bir zaman geri gelir mi? İki güzel erdemin, tertemiz neşenin ve sınırsız sevilme isteğinin yaşamdaki tek arzu, tek itici güç olduğu bu dönemden daha iyi bir dönem olabilir mi?