Fatma Sonay
@Ftmsny
Sürekli öğrenme, üretme çabasında; daima bir öğrenci...
Reklam
Çekilişten adıma çıkan bu kitabı ağır ağır ve zamana yayarak okudum. Gazali'nin kitaplarını çok okumadıysam da anlatımını ürpertici buluyorum. Çok uç örnekler veriyor ve korkutuyor. Okurken kendinizi anlattığı misallere ulasamayacak gibi ve çaresiz hissediyorsunuz, hiç değilse ben öyle hissediyorum.
Ama bu kitabın anlatımı daha ılımandı. Konusu itibarıyla olsa gerek. Yine uç örnekleri vardı ama tabi avamdan biri olarak bana öyle geliyordur :)
Üzerimde etkisi çok oldu; ne kadar şükürsüz olduğumu, nankör olduğumu, sabırsız olduğumu, cok sevdiğimi düşündüğüm Rabbime karşı hiç de vefakar olmadığımı... Muhabbetin artması için sevdiğimize doğru adım atmak gerekir. "Gözden ırak olan gönülden de ırak olur." sözü misali, sevdiğimizi iddia ettigimiz Rabbimizden uzaklastıkça muhabbetimiz zayıflar ister istemez, dünya telaşına kapılır gideriz. Halbuki Allah (cc) sürekli çağırır bizi ve bekler kulluğumuzu hatırlamamızı. Kendisi için mi? Hayır, yine bizim için ister. Ama bizim aklımız işte güçtedir, heves edilen dünya rızkındadır; esas rızkı ve Rabbimizin muhabbetini kaçırırız. Bu yüzden başta Kur'an meali olmak üzere yaşayışımızı, Allah rızasını kazanacak yolda tutmamıza vesile olacak bu tarz eserleri okumak lazım.
@Dertliderda kardeşime bu kitabı okumama vesile olduğu için teşekkür ediyorum.
Esir Şehir ÜçlemesiEdebiyat
"Yol Ayrımı" eseriyle birlikte Kemal Tahir'in Esir Şehir Üçlemesi'ni tamamlamış oldum. Esir Şehrin İnsanları ve Esir Şehrin Mahpusu anlatım ve olay örgüleri açısından birbirine daha yakınken, Yol Ayrımı bu açılardan bakıldığında daha farklı geldi bana. Sanki Yazar, ilk iki eserden sonra uzunca bir ara vermiş de öyle yazmış Yol Ayrımı'nı. Belki kendisi de bir yol ayrımındaydı, kimbilir?
Kitabın baş kahramanı Kamil bey ilk iki kitapta baş köşedeyken son kitapta perde arkası oyuncusu gibi kalmış. Bana sorarsanız karakter olarak tam yerini bulmuş bu son kitapta. Her ne kadar ana karakter olsa da bence zayıf bir karakter Kamil bey. "Millici abi" mahlasını hak etmeyecek kadar zayıf. Kuvay-i Milliye hareketine de sırf can sıkıntısından girmiş gibi. Okul arkadaşlarının aklına düşmesi, onu önemsemeleri hoşuna gitmiş. Kendi eşini ve çocuğunu koruma zahmetine girmeden başka bir kadını korumaya kalkmış. Bu yönleriyle Kuvay-i Milliye'nin o asil yanı Kamil bey'de biraz emanet durmuş bana göre. Kimbilir, Kemal Tahir belki de tam bunu yapmak istemiş. Akıllar o kadar karışık, doğru - yanlış o kadar iç içeymis ki o dönem. Her an taraf değişmeye hazır, belki küçük bir menfaatin, belki bir inadın çizdiği tarafta kalmış insanlar. Yol Ayrımı'ndaki çoklu partiye geçiş denemesinde de aynı olmamış mı? Aslında ısmarlama bir demokrasi girişimi olduğu görüle biline yine de gaza gelmiş halk. Çok partili düzene geçmeye çalışma döneminin tam da Kemal Tahir'in yazdığı gibi olduğunu düşünüyorum.
Kemal Tahir'in çok güçlü bir kalemi var. Mahpushane jargonunu nasıl bir kullanıştır o. Kendisinin de yıllarca mahpus yatmasının katkısı vardır mutlaka ama her yiğidin harcı değildir bu ifade biçimi. "Kemal - Kamil" benzerliği, belki de Yazar'ın kendisini ifade etme ihtiyacından doğuyor.
Yazar, karakterler