Yıldızlar karanlik içinde parladığı gibi fakirlik ve sefalet içinde de saflık ve yücelikle parlayan ruhlar yok mudur? Kalp, sevmek icin mutlak servete ve asalete mi muhtaçtır?Bence en hakiki ikbal, ruhun göründügü iki güzel en büyük servet, kalbin hissini gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür.
Güzellikten büyük asalet , temiz kalpten büyük bir servet mi olur?