Funda Nur
@Fundanureroglu
Küçük insanlar dengini, büyük insanlar kendini arar.
104 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazar ve Kitap Hakkında1000Kitap
SPOİLER İÇERİR
Babalar ve oğulları… kuşak çatışmalarını ve aile bağlarının önemini ele alan bir kitap. Bir tarafta nihilist düşünce diğer tarafta daha gelenekçi yapıyı savunanlar. Bazarov arkadaşı Arkadiy ile birlikte Arkadiy’in ailesinin yanına gitmeleri ile başlıyor aslında olaylar. Nihilist olan Bazarov ve onun düşüncelerinden bir dönem etkilen Arkadiy. Gelenekçi yapıya sahip Arkadiy’in ailesi.. Bazarov’un Anna’ya duyduğu sevgi.. kavuşamamak.. Bazarov’un hastalığa yakalanması ve hayatın gerçekleri ile yüzleşmesi..Bazarov’un karşı duyduğu duyguya yenilmesi ancak ölüm döşeğinde bile kuyruğunu dik tutup kabullenmemesi..
•••Kitabı okumadan önce yazar Ivan Turgenyev’i araştırdım. Ivan Turgenyev’in annesinin sert bir yapıda olduğunu, eserlerindeki kadın karakterlerini de bundan etkilenerek oluşturduğunu düşünüyorum. Turgenyev’in babası da o dönemde serf sahibi olmasına karşın Turgenyev’in nihilist düşüncelerle örtüşmüş bir karakteri konu alan kitap yazması onun da kuşak çatışması içerisinde olduğunu düşündürdü bana.
Ara ara okumakta zorlandığım ama sonrasında beni içine alan bir kitap oldu.
Teşekkürler Ivan Turgenyev.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Felatun Bey ile Rakım Efendi/ Ahmet Mithat
Bir tarafta batı kültürüyle özdeşleşmiş, alafranga yaşam tarzını benimsemiş Felatun Bey, diğer tarafta bunun aksine alaturka yaşam tarzını benimsemiş, gelenek ve göreneklere bağlı yaşayan Rakım Efendi. İki ayrı karakter, iki ayrı yaşam.
Felatun Bey baba parası ile büyümüş, şımarık, olumsuz bir karakter.
Rakım Efendi ise çalışkan, mazbut, parasını tutumlu kullanan bir karakter.
Rakım Efendi'nin İngiliz bir ailenin kızlarına ders vermeye başlamasıyla olaylar gelişiyor. Peşpeşe gelişen olaylar da okura ayrı bir keyif veriyor. En azından ben okurken çok büyük haz aldım.
Günümüzden uzaklaşıp biraz olsun eskilere yelken açmak istiyorsanız tavsiye edebileceğim bir kitap. Sevginin saflığı, insanların kendisini geliştirmek için girdiği çabalar ve zorluklarla çalışmanın önemi..
İsminin dikkatimi çekmesi üzerine aldığım bir kitap oldu.
Okuduktan sonra da iyi ki almışım dedim. Sayfa sayısı az olsa da içeriği fazlasıyla doyurucu.
Eser beş kısa hikâyeden oluşuyor.
İlk hikayede ana karakterler ölüm döşeğinde yatan Kont ve onu hiç düşünmeyen hatta cenazesine katılmayıp şezlonga uzanan eşi Kontes.
İkinci hikayede bu kez ölüm döşeğinde olan bir anne var. Bu kez de ana karakterler annenin mirasını paylaşmak için dört gözle bekleyen evlatları.
Üçüncü hikayede ise eşinin ölümü sebebiyle dükkanın bir günlük kapalı kalmasına üzülen bir koca.
Dördüncü ve beşinci hikayede de yine aynı şekilde ölüm konu alınıyor. Kimisinde karakterler çok zengin kimisinde ise çocuğuna ilaç alamayacak kadar fakir anne ve baba.
Zengin kuş tüyü yatakta ölüyor, fakir ince bir minder üzerinde. Kişiler, şartlar, zamanlar değişse de tek bir gerçek var o da ölümün herkesin kapısını çaldığı...
Kitabı bitirdikten sonra şu söz geldi aklıma "Vefatından sonra insanların seni ne kadar çabuk unutacaklarını bilseydin, kesinlikle hayatını Allah'tan başkasını razı etmek için yaşamazdın".
Yeni kitabında görüşmek üzere Emile Zola. Kalemine sağlık!
Sait faik1000k
Sait Faik'in okuduğum ilk eseri Lüzumsuz Adam. Bunca yıl neden okumadım diye kendime biraz sitem ettim. Yeni yazarlar, yeni kalemler keşfetmek insana başka bir haz veriyor. Eser 14 öyküden oluşuyor. Mesela öykülerinden birisinde İstanbul'u adım adım gezdim, mahalle arasında oturup işkembecide bol sirkeli bir çorba içtim. Bir diğerinde Osman Ağa oldum oturdum Sümbüllü Kahve'de. Bir başka öyküde Fatma oldum, Rıza'nın tokatlarına rağmen neşe saçtım etrafa. Her öyküde farklı hayatlara ortak oldum. Sait Faik'i de bu eser sayesinde tanımış oldum.
SAHİP OLMADIĞIN ŞEYE ULAŞMAKEdebiyat
Çeşitli çiçek , koku isimlerini art arda okumak beni her ne kadar sıksa da kitabın akışı gerçekten güzeldi. Okurla bir bütün haline girmişti olaylar. Bir dönem kendimi Grenouille isimli ana karakterin yerine koydum. Etrafımdaki nesneleri düşündüm, çiçekleri, insanları.. Evet her şeyin kendisine ait bir kokusu vardı. Ortamın, evlerin, kıyafetlerin ama
Grenouille in kokusu yoktu. Kendisine ait bir koku oluşturmak istiyordu. Sahip olmadığı bir şeye ulaşmak için her şeyi yaptı.. Bizler de öyleyiz bir bakıma. Sahip olmadığımız şeyler bize çok cazip geliyor. Hatta bazen onlara sahip olmak için çok fazla şeyler yapıyoruz. Spoiler vermek istemiyorum. Okumanızı tavsiye ederim. Bu eser sayesinde Patrick Süskind ile tanıştım. Pişman değilim :) iyi okumalar