Furkan
@Furkan_U
Puan vermedi
Kardeşimin hikayesi 
Zülfü Livaneli'nin okuduğum 3. kitabı özelliğini taşımakta ve yine kendine hayran bırakan akılalmaz bir kurguyla kitabı oldukça başarılı buldum.
Ahmet Arslan emekli olmuş bir mühendistir. Karakterimizin diğer insanlara göre oldukça farklı huyları, düşünceleri vardır. Kardeşinin başına gelen bazı olaylardan sonra emekli olup sessiz sakin huzur bulabileceği bir yer olarak düşündüğü Podima'ya yerleşir.Kitaplarla dolu evi ve köpeğiyle birlikte sakin bir yaşantı sürerken bir cinayet olayıyla hayatı biraz olsun hareketlenmiştir.Bu olayla birlikte gazetici kızla tanışan Ahmet, kardeşinin başına gelen olayları anlatmakta ve bir yandanda işlenmiş olan cinayeti aydınlatmakla uğraşmaktadır.
Kitabın bana göre katil kısmı biraz kötü bağlanmış olsada kurgu bakımından oldukça akıcı,sürükleyici, muazzam bir etki bıraktı diyebilirim.Özellikle sonlara doğru inanılmaz şaşkınlıkta kalacağınız olaylar olacak. Yazar, okuyucusuna merak duygusunu yukarıya çekebilmek için uğraşmış ve bence bunu başarabilmiş.
Zülfü Livaneli'nin okuduğum 3. kitabı özelliğini taşımakta ve yine kendine hayran bırakan akılalmaz bir kurguyla kitabı oldukça başarılı buldum.
Ahmet Arslan emekli olmuş bir mühendistir. Karakterimizin diğer insanlara göre oldukça farklı huyları, düşünceleri vardır. Kardeşinin başına gelen bazı olaylardan sonra emekli olup sessiz sakin huzur bulabileceği bir yer olarak düşündüğü Podima'ya yerleşir.Kitaplarla dolu evi ve köpeğiyle birlikte sakin bir yaşantı sürerken bir cinayet olayıyla hayatı biraz olsun hareketlenmiştir.Bu olayla birlikte gazetici kızla tanışan Ahmet, kardeşinin başına gelen olayları anlatmakta ve bir yandanda işlenmiş olan cinayeti aydınlatmakla uğraşmaktadır.
Kitabın bana göre katil kısmı biraz kötü bağlanmış olsada kurgu bakımından oldukça akıcı,sürükleyici, muazzam bir etki bıraktı diyebilirim.Özellikle sonlara doğru inanılmaz şaşkınlıkta kalacağınız olaylar olacak. Yazar, okuyucusuna merak duygusunu yukarıya çekebilmek için uğraşmış ve bence bunu başarabilmiş.
Reklam
Bu kitapta olmayan yok : Aksiyon, akıl oyunları, macera, dram... Kalın olmasına karşı hiç durağanlık vermeyen akıcı bir kitap oldu benim için. Kitabın bitmesini hiç ama hiç istemedim.
Baş karakter Nicholai'ye hayran kalmamak elde değil. Kendisi yarı Rus yarı Alman asıllı bir karakter.Buna rağmen gençliğinde hiçbir vatandaşlığı olmamasına karşı ağır bir tutsaklık dönemi geçirmiş ve bu dönemde herhangi bir vatandaşlığa sahip olmamasından onun arkasında durap onu savunabilecek ülke yoktur.
Nicholai'nin birçok kültürle iç içe oluşu küçüklüğünden itibaren 7 dili ana dili gibi konuşmasına sebep olmuştur. Kendisinin 'yakın algılama' ve 'çıplak elle imha taktikleri' özellikleriyle kitaba ayrı bir boyut kazandırmış. ( Yazar bu taktiklerin detaylarını paylaşmıyor. Sebebi diğer kitaplarında paylaştığı dağa tırmanma yöntemi sebebiyle bir kişinin ölmesi ve müzede iyi korunan bir tablonun nasıl çalınabilceğinden ayrıntıya girmesinden sonra Milano Müzesi'nden üç tablo anlatılan yöntemlerin birebir şekilde çalınmasıyla sorumluluk almak istememiş.Durum böyle olunca insan acaba nasıldır diye merak etmiyor değil .)
Kitabın mağara keşif bölümü en beğendiğim bölüm oldu. Yazarın harika betimlemeleriyle sizde Nicholai ve Le Cagot ile birlikte mağaranın derinliklerini keşfedecek; Le Cagot'un espilerine birlikte gülüp, dosthane sohbetine ortak olacaksınız :)
Tükenmişlik...Edebiyat
İncelememe Osamu Dazai'nin hayatı ile başlamak istiyorum. Çünkü bu kitap kimi araştırmacıya göre Osamu'nun uzun intihar mektubunun sonu olarak nitelendirilip otobiyografisi olduğu düşünülmekte.
Osamu 19 Haziran 1909 yılında doğmuştur. Japon edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Osamu zengin, kültürlü ve politaka ile iç içe olan bir ailede doğup büyümüştür.
Ailesiyle çokta iyi anlaşamayan Osamu komünist bir partiye üye olmasıyla birlikte ailesi arasındaki bağlar zayıflayıp evlatlıktan reddedilmesine kadar işler uzamıştır. Hayatı boyuncada birçok defa intihar girişiminde bulunan Osamu bir taraftan intihar etmeye uğraşırken bir taraftanda yazarlık konusunda Japonyadaki ünü git gide yayılıyordu.
Osamu, edebiyat alanında örnek aldığı kişi olan Ryunosuke Akutagawa'nın o kadar çok etkisine kapılmıştır ki sadece edebi alanda değil ideolojik düşünce yapısı olarak da etkilenmiştir. Osamu günün sonunda tıpkı Ryunosuke'nin tercih ettiği gibi intihar ederek yaşamına son vermiştir. Bu olay bana 
Dorian Gray'in Portresi kitabında olan insanların birbirine olan etkileriyle ilgili şu dizeleri hatırlattı:
---'İyi bir etki diye bir sey yoktur Bay Gray. Tüm etkiler ahlak dışıdır... Bilimsel açıdan öyledir.'
'Neden?'
'Çünkü birisini etkilemek, ona kendi ruhunuzu vermek demektir. Etki altında kalan kişi, kendi düşüncelerini oluşturamaz ya da kendi tutkularıyla yaşamaz. Erdemli yönleri ona gerçek gelmez. Günah denen bir şey varsa günahlarını ödünç almıştır o. ' ---
Kitabın konusuna gelecek olursak ana karakterimiz Yozo ile Osamu'nun benzer hayat hikayelerine tanıklık edeceksiniz.
Yozo insanlara beslemiş olduğu sevgisizlik (sebebi bana göre ailesiyle arsaında yaşadığı kopukluklar) ve onların nasıl bu kadar mutlu olabildiklerine şaşırırken kendi söyleyişiyle 'soytarılık'
Dorian Gray'in Portresi kitabında olan insanların birbirine olan etkileriyle ilgili şu dizeleri hatırlattı:
---'İyi bir etki diye bir sey yoktur Bay Gray. Tüm etkiler ahlak dışıdır... Bilimsel açıdan öyledir.'
'Neden?'
'Çünkü birisini etkilemek, ona kendi ruhunuzu vermek demektir. Etki altında kalan kişi, kendi düşüncelerini oluşturamaz ya da kendi tutkularıyla yaşamaz. Erdemli yönleri ona gerçek gelmez. Günah denen bir şey varsa günahlarını ödünç almıştır o. ' ---
Kitabın konusuna gelecek olursak ana karakterimiz Yozo ile Osamu'nun benzer hayat hikayelerine tanıklık edeceksiniz.
Yozo insanlara beslemiş olduğu sevgisizlik (sebebi bana göre ailesiyle arsaında yaşadığı kopukluklar) ve onların nasıl bu kadar mutlu olabildiklerine şaşırırken kendi söyleyişiyle 'soytarılık'