Talip yavuz
@Fuzuli54
Oku, hayal et,gez, piponu unutma
Sezgin kaymazın kitapları ile biraz geç tanıştım ama yazma dili hoşuma gidiyor. Okurken sohbet ediyor gibi geliyor mizansenliği güzel. Bu kitapta İşlediği konu, benim için hassas olduğundan mıdır ne, diğer okuduklarım kadar etki yapmadı. Uzun harmanlarda ki bir davetsiz misafir gibi bir son gelir umuduyla son kısımları okudum. Öyle bitmedi ama Deccalin hikayesini okumak var nasipse
..hayatta gelmez. Bırak kendini kurban olayım. Uyu sabiş. .. ilk defa okudum Sezgin kaymaz kitabı, öykü eksik kaldı ama anlattıklarının içindeydi insan.
Edebiyat türlerden oluşuyor diye öğrendik okumalarımızıda bu öğretiye göre kategorize ettik. Bu şiir bu hikaye bu roman vs. Ama yazarları kategorize edemiyoruz türlerine ayıramıyoruz. Haliyle yazdığı eserlerde yazarın her alandaki bilgi tecrübe deneyim yaşam şekli vs. Oluyor. Anı diye yazılmış bir eser çok güzel bir hikaye tadı verebiliyor. “Falaka” da olduğu gibi. Kendini anlatmış yazar; ondan bir eğitim tarihi dersi, bir hikaye tadı almak bize kalıyor.
Türk sinema tarihi alanında bir kitap sayılır mı bilemem, bu alanda uzman olanların vereceği bir karar. Ama bir sinema izleyicisi hele hele de bu filmlerle büyümüş biri olarak sinemanın küçük bir kesiti için güzel bir anılar kitabı olmuş. Okuması çok zevkli ve özel anılarında içine katıldığı bir çalışma olmuş
Yazar dinlediği müzikler için kitap yazmış sanki. Müzik dinleyen özellikle klasik dinleyenler için çok zevkli bir hikaye olmuş. Eski Türk sinemasına da göz kırpmış, çocukluğumuzda izlediğimiz filmlerin senaryolarını okumuş gibi bir tat verdi
