Onur Çalcalı
@Fuzuliokur1
-Youtube:Fuzuliokur
-Asar’ın Evlatları, Kıyışmışların Gemisi, Ecel Kılıcı, Kadim Konuklar ve Zeytin Dalındaki Umut kitaplarının yazarı.
-Türkçe öğretmeni.
Şu anda okuduğu kitaplar
8/10
Beğendi
·2023 2. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
UZUN ZAMANDIR DÜŞÜNÜP DE YAZMAYA ÜŞENDİĞİM ŞEYLER.
HASAN ALİ TOPTAŞ FANBOYLARININ DİKKATİNE:Edebiyat
daüssıla malihulya nostalgia
@catliycak
·"İnsana karşı girişilen en kötü şiddet eylemi,
aklın küçük düşürülmesidir.
Elsa Morante (1)"
Türkiye’de iri harflerle, çok iddialı cümlelerle topluma pazarlanan, sağdan sola bütün kültür-sanat mecralarında sürekli olarak okurun bilincine pompalanan kitaplar ve yazarlar vardır.
*
Pazarlama dili ve edebiyatı
-21. yüzyıla kalacak birkaç yazardan birisi…
-Doğu’nun Kafkası…
-Kusursuz bir dil işçiliği, alt ve üst katmanlarıyla büyük bir bilinç…
-Yüzyılın son çeyreğindeki Türk edebiyatının birkaç kilometre taşından biri…
-Ödün vermez bir biçim ustası; yirminci yüzyıl edebiyatının vardığı çizginin en uç noktası…
Prof. Dr. Yıldız Ecevit, yazar Hasan Ali Toptaş için çeşitli yerlerde “bu sloganları” kullanmıştır.
Bu sloganlar, içeriğinden bağımsız olarak her şeyden önce pazarlama dilidir; bir yazarı tanımlamaktan çok bir metayı pazarlamak için kullanılan reklam dilidir.
Okuru, daha kitabı okumadan güdüleyen, daha en baştan kitapta keramet aramaya iten akıl köreltici ifadelerdir.
H. A. Toptaş, Forbes Dergisi’ne göre 2016 yılında en çok kazanan yazarlar arasında 12. sıradadır; kitapları yüz bin adet satmış, cirosu iki milyonu geçmiştir. (2) Karşımızda çok satan ya da çok okunan, sağdan sola bütün kültür sanat mecralarında okura önerilen, neredeyse hakkında çıkmış bütün yazılarda övülen, kitapları üzerine tezler yazılan bir yazar vardır.
“Bu kadar övülüyorsa demek ki iyi yazıyordur,” ya da “Koskoca profesör, böyle diyorsa demek ki iyi bir şeydir,” diye güdülendiğinizde okuduğunuz metnin ne olduğunu analiz etmeniz olanaksızdır. Bu metinlerin gerçekten ne olduğunu anlamak için her şeyden önce hemen her kanaldan topluma sistematik olarak pompalanan bu sloganlardan sıyrılmak gerekir.
Bu güdülenmeden ve piyasanın okura dayattığı bu “zorunlu seçim”den kendimizi sıyırarak
Tam bir hayal kırıklığı oldu. Anlattığı bir şey yok desek yeridir. Tüm kitap kahramanın Ankara-Denizli arası yolculuklarıyla, dinlediği türkülerle ve gördüğü sütkırı atla geçiyor. Tüm kitap boyunca sonunu bildiğiniz bir hikayeyi belki farklı bir şey olur diye okuyorsunuz. Kendimi otostop çekerken sıkıcı bir adamın arabasına binmiş de onun hayat hikayesini dinlemek zorunda kalmış gibi hissediyorum desem yeridir.
Toptaş'ın dilini çok övüyorlar ama bütün kitap zıtlıklarla kurulan söz sanatları bıktırdı beni. Yok uzaklaşırken yaklaştı, yaklaşırken uzaklaştı. Yok göründükçe yankılandı, yankılandıkça göründü. Bunun gibi bolca söz sanatı var ve bunlara denk geldikçe oflayıp puflamadan edemedim.
Kitap "o kadar bir şey anlatmıyor ki" arka kapak yazısına kitap hakkında bir şey yazılamamış desek yeridir. İsim desen kitapla tümüyle alakasız. Kitapta kuş yok, yani fiziken değil sözcük olarak bile yok. Kuşlarla özdeşleştirebileceğimiz bir an, bir cümle yok... Garip diyebiliyorum sadece.
Steinbeck her zamanki gibi bizi yazdığı yere, zamana götürüyor, yaşananları içimizde hissetmemizi sağlıyor. Okurken sanki ben de aileden biriydim, arabadan bozma kamyonun arkasında güneşin altında kavruluyor, araba sallana sallana giderken aileyle sohbet ediyordum. Arabadan çıkan her tıngırtıyı erkeklerle birlikte dinliyor, bir arıza çıkacak diye korkuyordum. Acayip bir adam bu Steinbeck. Yazdığı her kitapta size kahramanını okutmuyor, sizi kahramanlardan biri yapıyor.
