Rıdvan Kubat

Rıdvan Kubat
Oysa düşünmek her zaman acı veren ağır bir iştir...(C.A.) “Aydınlık gökyüzünde yıldızları göremezsiniz...(J.S.) Hissettiğini söyleme cesaretini gösterebilen, bu yüzden de çoğu zaman yalnız biri…
Hala kimse inanmıyor çünkü;bu bizi küçük gösterir herhalde
Çocukların bir şeyi niçin istediklerini bilmedikleri konusunda derin bilgi sahibi bütün öğretmenler ve eğitmenler hemfikir; fakat yetişkinler de çocuklar gibi bu dünyada oradan oraya sürükleniyorlar ve onlar gibi nereden gelip nereye gittiklerini bilmiyorlar, onlar gibi gerçek amaçlar doğrultusunda hareket etmiyor ve onlar gibi bisküvi, pasta, yerine göre şeker, yerine göre sopayla yönetiliyorlar: Genellikle bana kimse inanmıyor, ama bana göre bu çok açık bir şey.
Sayfa 10 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Aramakla bulunmuyor, ya bir şehre gidersin ya da şehrine gelir.
Ah, gençlik çağımda ölen hanım arkadaşım, ah ne yazık ki öyle birini tanıdım! - Yoksa şöyle derdim: Sen bir budalasın! Bu dünyada aramakla bulunamayacak birini arıyorsun! Ama onu tanıdım, her halimi ona sergileyebildiğim için karşısında kendimi olduğumdan daha önemli hissettiğim o büyük insanı, o yüreği hissettim.
Sayfa 8 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Edebiyat
Korktuğum zamandan kurtulmaya çalışırken bunu okumam...
Buradaki insanların nasıl olduğunu soracak olursan, şunu söyleyebilirim: Her yerdeki gibi! İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki, ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanın değişmez yazgısı!
Sayfa 7 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Edebiyat

Rıdvan Kubat

, bir kitap okudu
8/10
·184 syf.·
Beğendi
·
2 saatte okudu
·
2020 43. kitabı
Ahmed Arif
8.5/10 · 48bin okunma
Sevdan Beni
Terketmedi sevdan beni, Aç kaldım, susuz kaldım, Hayın, karanlıktı gece, Can garip, can suskun, Can paramparça... Ve ellerim, kelepçede, Tütünsüz, uykusuz kaldım, Terketmedi sevdan beni...
Sayfa 13 - Metis yayınları·Kitabı okudu
Şiir