Hilâl
@G0k_ce
Dünya bir soytarının suratına çizilmiş maskedir; 'nosce té ipsvm!'
Şu anda okuduğu kitaplar
Ikinci Abdülhamid Han hzTarih-Araştırma
Enbisevdiğim kitaptır kendisi, defalarca kez okuyabilirim. Gerek hikâyesi,anlatımı,şiirleri ve pek tabii tarih konusuna eklediği bakış açısı. Atsızı sevmeseniz dahi okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
+
Tarih, insanları; insanlar da tarihi yarattığına göre ebediyete kadar devam edecek bir fasid dairesinin içinde kapalıyız demektir ve tarihin bedbahtlığı da kendisinin,menfaat gördükleri zaman en ilahi hakikatı bile red, inkar, tahrif, veya ihfa edebilen insanlar tarafından hikaye edilmesindendir.
Uzağa gitmeden, çatırtıları hala işitilen bir haileyi misal vererek fikrimi ispat edeceğim: İkinci Abdülhamit çok kötü bir adamdır ve onun sadrazamı Said Paşa da istibdada alet olmuş kötü bir vezirdir, değil mi? Tarih böyle yazıyor.- Evet!- Evet değil, hayır! Tarihin şuuru ve vicdanı olsaydı böyle demeyecekti. Çünkü tarih Sultan Hamid’le sadrazamını bize onların düşmanları olan hürriyetperverlerin ağzı ve gözüyle anlatıyor ve eşref-i mahlukat sayılan, fakat hakikatte bir sürüden başka bir şey olmayan insanlar da bu şahane safsatayı kabul ediyor. Acaba Sultan Hamid’in gözüyle tarih yazılsaydı hürriyetçiler için verilen hüküm ne olacaktı?
Bu hükmün doğruluğu ne malum diyeceksin. Şuradan malum ki, Sultan Hamid’in siyasi idamlar yapmadan otuz yıl ayakta tuttuğu imparatorluğu hürriyetçi takım siyasi idamlar, korkunç istibdadlar arasında ve on yılda tasfiye ettiler. Simdi şu kıyaslamaya göre daha başka neticelerde kendiliğinden çıkmaz mı? Hürriyet kahramanları ortaya fırlamasaydı da Abdülhamid yerinde kalsaydı Balkan Harbi çıkmayacaktı. Çıksa bile Abdülhamid’in siyasi dehası Balkanlılar’ın arasına tefrika sokacak ve belki birini kendine çekecekti. Çekmese bile memlekette hürriyet, yani partizanlık,yani hastalık olmadığı için Türk ordusu normal kuvvetleriyle ve tabii bir netice
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Anlatması imkansız olan öyle bir an ki,
Hülyadaki ses varlığının gayesi sanki
Bak emrediyor: Daldığın alemden uyan ki,
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın
MeteHan..
Sevdiği büyük askerler arasında Mete başta gelirdi. Çünkü o hem asker, hem de teşkilatçıydı. Ordu değil, millet yaratan adamdı.
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu
Pervane olan kendini gizler mi alevden
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu..
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
"Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!