Zaman adeta elimizin arasından kum gibi akıyor. Gözümüzü kapatıyoruz, uyanıyoruz, günün telaşına karışıyoruz ve farkına bile varmadan gecenin 12’si yeniden gelip çatıyor. Her şey bir döngüye sıkışmış gibi; yaşıyoruz ama dokunamıyoruz zamana—o ise ardına bile bakmadan geçip gidiyor. Zamamnı hissedemiyorum