Eğitim müfredatımız adeta öğrencilerin kafası dağınık olsun diye hazırlanmış gibi. Zavallı gençlerin bir konuda var olan bilgileri yutarak diplere inmelerine engel olunuyor. Yükümlü oldukları derslerin çeşitliliği gerçeğin kıyısından geçmelerine neden oluyor.
Mücadele etmeden mutlu olunmaz, her mutluluk az çok bir çaba ister. Kitap okumak, müze ziyareti, ormanda dolaşmak hep bir teşebbüs gerektiren zevklerdir. Ayrıca, tembelin kendini mahrum bıraktığı zevkler istediğiniz kadar tekrarlanabilen ve çaba gerektiren etkinliklerdir. Tembeller yumruklarını sıkmadıkları için mutluluğun avuçlarının içinden kaçıp gitmesini seyrederler.
Gençler önlerine bir engelle hayata başlıyorlar. Uzun ve dirayetli bir şekilde sabretmeyi, çıkar gütmemeyi yöntemli şüpheciliği öğrenemiyorlar. Oysa bunlar akıllı bir insanın en temel özellikleridir.
İttihat ve Terakki Cemniyeti ve Osmanlı'nın son yılları çok güzel anlatılmış... Roman tadında bir gerçeklik... Cumhuriyetin ilk yılları ile Osmanlı'nın son yılları arasında gidip gelirken Şehsuvar Sami'nin duyguları, yaşadıkları... Etkisinde kalmamak mümkün değil, tarih sevenler okusun...